حمیدی بلخی

حمیدی بلخی، قاضی حمیدالدین ابوبکر بن عمر بن محمود (درگذشتهٔ ۵۵۹ هجری قمری)، ادیب، شاعر، و نویسندهٔ کتاب مقامات حمیدی است.

حمیدالدین در شهر بلخ می‌زیست و در آنجا سمت قاضی‌القضاتی داشت. انوری قطعات و قصایدی در مدح قاضی حمیدالدین دارد. هم او بود که در داستان هجو بلخ و غوغای عوام در آن شهر، به انوری پناه داد.

[ویرایش] منابع

ذبیح‌الله صفا. تاریخ ادبیات در ایران، جلد دوم. ص ۹۵۷

قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَانظُرُوا کَیْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ یُنشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ (بگو در زمین بگردید و بنگرید خداوند چگونه آفرینش را آغاز کرده است، سپس خداوند به همین گونه، جهان را ایجاد می کند خداوند یقیناً بر هر چیز تواناست) /عنکبوت20

لینک های اصلی

تاريخ ادبيات ايران / سامانيان

حمیدی بلخی

[ویرایش] منابع