فلسفه ي مورچه اي

مورچه ها يک فلسفه چهار بخشي دارند :

اولين بخش : مورچه ها هرگز تسليم نمي شوند .

فلسفه خوبي است . اگر آنها به سمتي پيش بروند و شما سعي کنيد متوقفشان کنيد به دنبال راه ديگري مي گردند . بالا مي روند ، پايين مي روند ، دور مي زنند ، آنها به جستجوي راهي ديگر ادامه مي دهند .

چه فلسفه ي کارآمدي : هرگز از جستجوي راهي که تو را به مقصد مي رساند دست نکش .

دومين بخش :مورچه ها کل تابستان را زمستاني مي انديشند .

اين نگرش مهمي است نمي توان اينقدر ساده لوح بود که گمان کرد تابستان براي هميشه ماندگار است . پس مورچه ها وسط تابستان در حال جمع آوري غذاي زمستان شان هستند .

يک حکايت قديمي مي گويد خانه ات را در تابستان بر روي شن نساز . چرا به اين بند نياز داريم ؟ زيرا مهم است آينده نگري کنيم . در تابستان بايد فکر طوفان را هم بکنيم .

بايد همچنان که از آفتاب و شن لذت مي بريد به فکر سنگ و صخره هم باشيد .

سومين بخش : مورچه ها کل زمستان را تابستاني مي انديشند .

اين مهم است در طول زمستان مورچه ها به خود يادآور مي شوند که اين دوران زياد طول نمي کشد . به زودي از اينجا بيرون خواهيم رفت . و در اولين روزگرم مورچه ها بيرون مي آيند . اگر دوباره سرد شد آنها بر مي گردند زير . ولي باز در اولين روزگرم بيرون مي آيند .

آنها براي بيرون آمدن نمي توانند زياد منتظر بمانند .

و اما آخرين فلسفه مورچه : يک مورچه در تابستان چقدر براي زمستان خود جمع مي کند ؟ هر چه قدر که در توانش باشد .

چه فلسفه باور نکردني اي . فلسفه ي : هر چه در توانايي ات است .

فلسفه مورچه :