چگونه نجوم را آغاز کنیم؟

نکتۀ دیگری که در مورد ماه قابل توجه است، تغییر شکل آن است. با گذر روزها، به نظر می رسد کم کم بخش هایی از ماه را کسی گاز می زند، در حالی که ماه همچنان به طور کامل وجود دارد (اگر با دقت به سمت تاریک ماه نگاه کنید، درخشش بسیار ضعیف و تیره ای می بینید. مخصوصاً هنگامی که هلال ماه در حال کوچک شدن یا بزرگ شدن است. این درخشش ضعیف، قسمتی از نور خورشید است که از سطح زمین بازتابیده و به سطح تاریک ماه رسیده است و آن را "زمین تاب" می نامیم). این بخش تاریک هیچ ارتباطی با ماه گرفتگی ندارد. آن چه رخ می دهد این است که ما بخشی از ماه را که در آن شب است، مشاهده می کنیم. در حالی که بخش روشن ماه، روز است (زمانی که ماه به صورت هلال، نیمه، تثلیث یا ماه کامل باشد). با این که ما همواره یک سمت ماه را می بینیم، اما سمت دیگر آن لزوماً تیره نیست. ممکن است روز هم باشد. اهلۀ ماه. از چپ به راست: هلال، تربیع اول، تثلیث، بدر تقریباً ۲۷ روز طول می کشد تا ماه اهلۀ گوناگون را از بدر (هنگامی که کل سطح دایره ای ماه روشن است)، تثلیث (که در آن بخش تیرۀ ماه به شکل هلال است)، "تربیع آخر"، هلال (زمانی که بخش تیره به شکل تثلیث است) و ماه نو (که در آن کل سطح ماه تاریک است و سمت دیگر آن که ما نمی توانیم آن را ببینیم روز است)، تربیع اول و سپس تا ماه بدر طی کند.

شهاب ها را هم گه گاه، چه به صورت پراکنده و چه در طول بارش های شهابی که در زمان های مشخصی در سال رخ می دهند، می بینیم که در آسمان خطی نورانی تشکیل می دهند. اگر بتوانید به مکانی تاریک به دور از لامپ های خیابان ها، خانه ها و نورافکن های شهرها بروید، می توانید زیباترین منظرۀ آسمان شب را تماشا کنید: راه شیری. رودخانۀ درخشانی از هزاران هزار ستارۀ در زمستان از صورت فلکی ارابه ران تا صورت فلکی ذات الکرسی و در تابستان از صورت فلکی قو تا صورت فلکی قوس کشیده شده اند و دائماً چشمک می زنند. راه شیری، کهکشان ماست که از درون به آن نگاه می کنیم. منظره ای عجیب و فراموش نشدنی. و اگر زمانی این فرصت را پیدا کردید که به مکانی تاریک در حومۀ شهر بروید، به یاد داشته باشید که این منظرۀ اسرارآمیز را تماشا کنید.