پاسخ به:چگونه نجوم را آغاز کنیم؟
چهارشنبه 27 بهمن 1389 12:54 PM
ماه و سیاره ها
در ماه آذر و دی امسال و هنگام غروب، در آسمان غربی و در ارتفاع کم از افق جرمی نورانی را می بینید. نام این جرم نورانی مشتری است، بزرگ ترین سیارۀ منظومۀ شمسی. هنگام صبح، جرمی حتی نورانی تر را پیش از طلوع آفتاب در آسمان شرقی می بینید که همان زهره است و زحل هم در ساعات اولیۀ صبح در آسمان پدیدار می شود. برخلاف ستاره ها، مکان سیاره ها در آسمان ثابت نیست و نسبت به یکدیگر جابجا می شوند (واژۀ "سیاره" یا Planet از واژۀ باستانی یونانی "سرگردان" اقتباس شده است) و در طول سال در بین صورت های فلکی مختلف حرکت می کنند. با چشم غیرمسلح هیچ جزئیاتی روی سیاره ها قابل دیدن نیست، با این حال تماشای آن ها خالی از لطف نیست.
حالا به ماه می رسیم که نمی توان آن را نادیده گرفت. ماه همواره در حال گردش به دور زمین است و آن قدر به زمین نزدیک است که می توانیم برخی جزئیات روی سطح نقره ای آن را بدون تلسکوپ هم ببینیم. نواحی تاریکی که شبیه "انسان هایی روی ماه" هستند، "دریا" نامیده می شوند و عبارتند از گودال های عظیم مملو از گدازه های آتشفشانی که میلیاردها سال پیش سرد شده اند. این گودال ها در نتبیجۀ برخورد سنگ های بزرگ با سطح ماه ایجاد شده اند. نواحی روشن عموماً کوهستان های با سن زیاد هستند. سطح ماه پر از دهانه های برخوردی است که برخی از آن ها به قدری بزرگ هستند که با چشم غیرمسلح هم قابل رؤیت هستند
