0

پرسش و پاسخ مهدوی

 
ria1365
ria1365
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : مرداد 1389 
تعداد پست ها : 7868

پاسخ به:پرسش و پاسخ مهدوی
چهارشنبه 29 بهمن 1393  2:04 AM

 بعد از اينكه چهارمين نائب خاص امام زمان(عج) رحلت فرمود، مردم در زمينه امور ديني بايد به مجتهدين مراجعه فرمايند،ايشان مجتهد (ين) هم عصر خودش و بعد ازخودش را معرفي فرمود. از آن زمان تاكنون مجتهدين، افراد مجتهد بعد از خودشان (ياهم عصر خودشان) را معرفي مي نمايند. اگرممكن است نام مجتهد زمان حيات آخرين نائب خاص امام زمان(عج) نام سلسله مجتهدين تاكنون رانام ببريد.


 

» فقه شيعه به دو دورهء حضور و غيبت امام(ع) تقسيم مي شود، در دوره حضور امام(ع)، احكام فقهي، به لحاظ حضور امام(ع) كه فهم او از دين كامل است و مطلق و مقيد و ... و سنت رسول الله(ص) را خوب مي شناسد، از قرآن و سنت اخذ مي شد، اما در دوران غيبت، به لحاظ اينكه همه موارد احكام فقهي را نمي شود مستقيماً از قرآن و سنت گرفت، اصول فقهي خاصي در فقه شيعه مقرر شد، به نام اصول عمليه كه فقيه جامع الشرايط با توجه به اصول القاء شده از طرف امامان شيعه(ع) با تحليل و استدلالهاي عقلي در چارچوب قرآن و سنت پيامبر اكرم(ص) احكام شرعي را بدست مي آورند.

 البته امامان(ع) ‌در زمان حضور نيز پيوسته به ايجاد زمينهء تفكر و استدلال در بين شيعيان پرداخته و آنان را تشويق به تحليل و استدلال عقلي مي كردند و وظيفهء خود را بيان اصول و قواعد كلي دانسته و تفريع و استنتاج جزئي را به عهده فقها مي گذاشتند، لذا برخي فقها مانند ابن براج (م/481) و سلار بن عبدالعزيز ديلمي(م/ 488) و ... تقسيم بندي ها و تحولات شگرفي در فقه ايجاد كردند كه مورد قبول و پيروي فقهاي ديگر شد، به طوري كه آنچه ما امروز به نام فقه شيعه مي شناسيم، ادوار مختلفي را پشت سر گذاشته كه به وسيلهء فقهاي نامي شيعه سازمان يافته و تكميل شده است. اينك ما نيز فقها را به دو قسمت

 1) فقهاي دوران غيبت كبري و

 2) فقهاي دوران بعد از غيبت كبري تقسيم مي كنيم و برخي از آنان را نام مي بريم.
      
      
1) فقهاي عصر غيبت كبري
      1. علي بن بابويه قمي (م/ 329) مورد عنايت خاصه حضرت ولي عصر(عج) بوده و نامه اي نيز از حضرت توسط حسين بن روح نوبختي به او نوشته شد(رجال نجاشي/261) البته قبل از علي بن بابويه قمي مي توان به علي بن ابراهيم قمي (م/ 308) و محمد بن يعقوب كليني و مشايخ فراوان اشاره كرد منتهي جنبه هاي حديثي آنان بيشتر است و غلبه بر جنبه هاي فقهي آنان دارد.


      2. محمد بن مسعود عياشي (م/320).


      3. ابن ابي عقيل عماني (م/329).


      4. ابن جنيد اسكافي (م/381).


      5. شيخ مفيد (م/413) كه امام زمان(عج) توقيع شريفي به ايشان دارد و در وصف ايشان فرموده اند: «لاصوت الناعي بفقدك ان هو يوم علي آل رسول عظيما»؛ (وسائل الشيعه، ج 20، ص 3؛ المزار شيخ مفيد، ص 11).


      6. سيد مرتضي (م/ 436) كه ـ در عالم رؤيا ـ از طرف امام علي(ع) لقب علم الهدي يافت (روضات الجنات،‌ ص 575) اين شش نفر فقهايي هستند كه زمان غيبت كبري را درك كرده و داراي ويژگي هاي برجسته اي بودند و مردم در مسايل فقهي و ديني به اينان رجوع مي كردند.
      
      
اما فقهاي بعد از غيبت كبري عبارتند از:
      1. شيخ طوسي (م/460).
      2. ابن براج (م/481).
      3. شيخ ابوالصلاح حلبي (م/447).
      4. سلار ديلمي (م/463).
      5. ابن زهره سيد ابوالمكارم (م/585).
      6. ابن ادريس (م/598).
      7. سيد شمس الدين موسوي (م/598 يا 630).
      8. ابن حمزه طوسي (م/585).
      9. ابوالقاسم جعفر سعيد حلي (محقق حلي) (م/676).
      10. يحيي بن سعيد (م/690).
      11. علامه حلي حسن بن يوسف (م/726).
      12. سيد عميد حسين (م/754).
      13. فخرالمحققين محمد بن حسن بن يوسف (م/771).
      14. شهيد اول محمد بن مكي (م/784).
      15. مقداد سيوري (م/826).
      16. محقق ثاني علي بن عبدالعالي كركي (م/940).
      17. شهيد دوم زيدالدين علي بن احمد (م/966).
      18. شيخ حسن عبدالصمد پدر شيخ بهايي (م/984).
      19. مقدس اردبيلي (م/993).
      20. سيد محمد عاملي (م/ 1009).
      21. ملاعبدالله شوشتري (م/1101)، استاد شيخ بهايي.
      22. شيخ بهايي (م/1031).
      23. علامه مجلسي اول (م/1070).
      24. وحيد بهبهاني (م/1205).
      25. سيد حسين خوانساري (م/1099).
      26. آقا جمال خوانساري (م/ 1125).
      27. سيد محمد مهدي بحرالعلوم (م/ 1212).
      28. شيخ جعفر كاشف الغطا (م/1228).
      29. شيخ محمد حسن صاحب جواهر (م/1266).
      30. شيخ مرتضي انصاري (م/1281).
      31. ميرزاي شيرازي (م/1312).
      32. آخوند خراساني (م/1329).
      33. ميرزاي دوم محمد تقي شيرازي (م/1338).
      34. سيد كاظم طباطبايي يزدي (م/1337).
      35. آيت الله اصفهاني، نائيني، حائري بنيان گذار حوزه علميه قم سالهاي 1338 تا 1365 هجري قمري.
      36. سيد ابوالحسن اصفهاني (م/1365).
      37. حاج آقا حسين قمي طباطبايي (م/1366).
      38. آيت الله خوانساري سيد محمد تقي (م/1371).
      39. سيد محمد حجت كوه كمره اي (م/1372).
      40. آيت الله بروجردي (م/1380).
      41. سيد محسن حكيم (م/1390).
      42. سيد احمد خوانساري (م/1405).
      43. آيت الله خويي (ره) (م/1413).
      44. امام خميني(ره) (م/1409).
      البته در بسياري از زمانها دو يا چند فقيه در يك زمان بودند منتهي گاهي دو فقيه در يك شهر يا كشور بودند گاهي در دو كشور مثل عراق و ايران.
      
      
منابعي كه مي شود رجوع كرد عبارتند از:
      -الكني و الالقاب، شيخ عباس قمي.
      -روضات الجنات مرحوم خوانساري.
      -رياض العلما ميرزا عبدالله افندي.
      -تاريخ فقه وفقها گرجي.
      -فقهاي نامدار شيعه عقيقي بخشايشي.
      -ادوار فقه ابراهيم خباتي.
      -تكملة امل آمل، سيد حسن صدر.
      -اعيان الشيعه مرحوم سيد محسن امين.

     Android iOS , Windowsphone , Symbian , JavaMobile Review ,Learning

تشکرات از این پست
nazaninfatemeh
دسترسی سریع به انجمن ها