پرسش و پاسخ مهدوی

شنيدم كه ما انسان هاي كنوني (از آدم به بعد) از نسل هشتم انسانها هستيم آيا اين مطلب صحيح است و آيا بعد از ظهور آقا امام زمان و تشكيل حكومت و برقراري عدالت در جهان ،قيامت برپا مي شود يا اينكه نه ،همه انسان ها از دنيا مي روند و نسل ديگري با كتاب و پيامبر ديگري روي كار خواهد آمد و پيامبران و معصومين و قرآن كريم مخصوص اين نسل انسان بوده و هستند؟

اولا، علوم بشري به وقت قيامت دسترسي پيدا نخواهد کرد و علم آن تنها در نزد خداوند - و هر کس که او بخواهد - است. «يسئلونک عن الساعه ايان مرسيها قل انما علمها عند ربي لا يجليها لوقتها الا هو، ثقلت في السماوات والارض لا تأتيکم الا بغته يسئلونک کانک حفي عنها، قل انما علمها عندالله ولکن اکثر الناس لايعلمون؛ از تو درباره قيامت مي پرسند [که] وقوع آن چه وقت است؟ بگو: علم آن، تنها نزد پروردگار من است جز او [هيچ کس] آن را به موقع خود آشکار نمي گرداند [اين حادثه] بر آسمانها و زمين گران است جز ناگهان به شما نمي رسد [باز] از تو مي پرسند گويا تو از [زمان وقوع] آن آگاهي بگو علم آن تنها نزد خدا است ولي بيشتر مردم نمي دانند» (اعراف، آيه 187).

      ثانيا، بنا بر روايتي که از امام صادق(ع) نقل شده است: «ايام الله ثلاثه يوم يقوم القائم و يوم الکره و يوم القيامه؛ روزهاي خداوند سه روز است، روز قيام حضرت مهدي، روز رجعت، روز قيامت» (بحارالانوار، ج 53، ص 63، ح 53).

      يعني اقامه عدل به طور مطلوب و کامل در اين سه زمان يعني در زمان قيام حضرت مهدي، روز رجعت که حکومت به دست آل محمد(ص) است و باز هم اقامه عدالت مي شود که نمونه آن عدالت اميرالمؤمنين(ع) در دوران حکومت آن حضرت است و يکي هم قيامت. بنابراين پس از قيام حضرت مهدي(عج) و تشکيل حکومت توسط وي مسأله رجعت اتفاق مي افتد.

      در خصوص زمان حکومت حضرت مهدي روايات متعدد است ولي روايتي نداريم که حکومت آن حضرت کوتاه باشد، در مجموع روايتي در اين ميان مرجح است که مي گويد حضرت قيام مي کندتا اين که جهان را پر از عدل و نور خدا کند و زحمات انبياء را به ثمر برساند. پس معقول نيست که مدتي کوتاه حکومت کند.

      مدت زمان رجعت نيز چندان مشخص نيست، تنها همين مقدار حائز اهميت و اعتقاد به آن واجب است که براساس آيات و روايات، اين امر محقق خواهد شد. رجعت در لغت به معناي بازگشت است و در اصطلاح به بازگشت گروهي از مردگان به اين جهان همزمان و پس از قيام جهاني حضرت مهدي(عج) اطلاق مي شود.

      به اعتقاد انديشمندان مسلمان رجعت، همان زندگي بعد از مرگ و پيش از قيامت است و تنها به گروهي از مؤمنان راستين و کافران فرو رفته در کفر اختصاص دارد (بحارالانوار، ج 53، ص 138 و نيز نگا: فلسفه و قرآن در زمينه الميزان، عباس مخبر دزفولي، ج 3، صص 47 - 68).

      توجه داشته باشيم اعتقاد به رجعت به معناي انکار قيامت يا حتي انتقال نفوس نيست و در آنجا سخن از تکرار پياپي تولدها و زندگي هاي متعدد در بدن هاي مختلف نيست. به ديگر سخن در عقيده رجعت هرگز روح انسان به جسم شخص ديگر منتقل نمي شود بلکه روح شخص رجعت کننده به جسم خود او تعلق مي يابد.

      مقصود از رجعت بنا بر روايات مشاهده عزت اسلام و ذلت دشمنان است (نگا: علم اليقين، فيض کاشاني، ج 2، فص 9، صص 1001 - 1009).
      معتقدان به رجعت تنها بازگشت گروهي بس انگشت شمار به اين جهان را به جهت برخي مصالح تجويز مي کنند که پس از آن بار ديگر به سوي عالم آخرت شتافته در روز ميعاد همراه ديگر انسان ها محشور خواهند شد. بنابراين پس از قيام حضرت مهدي و رجعت قيامت برپا خواهد شد ولي زمان اين سه رويداد به طور مشخص معلوم نمي باشد.