آسم یکی از بیماریهای مزمن دستگاه تنفس است که بدنبال تورم مخاط و اسپاسم در مجاری تنفسی، مجاری عبور هوا از بینی به ریه ها تنگ می شوند. این تنگی سبب  بروز علائم و نشانه های متنوعی از اشکال تنفسی ساده، خس خس سینه، تنگی نفس و سرفه می شود. با وجود اینکه آسم بطور کامل درمان نمی شود، اما بیشتر مبتلایان می  توانند آن را با پیروی از دستور متخصصان و خوردن داروهای مناسب کنترل کنند.

آسم اغلب از دوران خردسالی شروع می شود و ممکن است تا پایان زندگی وجود داشته باشد. البته اگر آسم درمان نشود و تحت کنترل نباشد، می تواند سبب ضایعات گسترده‌ای در مجاری تنفسی گردد. متاسفانه تاکنون نتوانستند علت اصلی آسم را به روشنی نشان دهند. آنچه مشخص است این بیماری در افراد مبتلا به آلرژی بیشتر دیده شده است.

علت آسم ناشناخته است. کارشناسان بهداشت معتقدند که وراثت(ژنتیک)، محیط زیست، و سیستم دفاعی بدن مجموعه عواملی هستند که سبب التهاب مجاری ریه شده که سرانجام میتواند ریه‌ها را به‌سوی آسم و عوارض آسمی هدایت کند.

ممکن است یک بیمار صفت گرایش به آسم را به ارث برده باشد و همین توارث احتمال تورم مجاری تنفسی را در وی نسبت به دیگران افزایش میدهد.

در سیستم دفاعی بدن برخی از افراد، سلولهائی وجود دارند که در مقابله با مواد خاص واکنش حساسیتی از خود نشان می  دهند که موجب بروز علائم و نشانه های آلرژی می شوند.

در بیماری آسم، سلولهای لنفوسیت تی ممکن است از تعادل خارج شوند. به این ترتیب سیستم ایمنی نمی تواند جلو التهاب مجاری تنفسی را بگیرد.

این نظریّه ممکن است با دیگر تعاریفی که نسبت به پخش و شیوع آسم وجود دارند، انطباق نداشته باشد.

مطالعات نشان می دهند که تماس با دود سیگار و یا مواد حساسیّت‌زائی مانند غبار اجرام ریز، سوسکها، و پُرز حیوانات ممکن است در گسترش آسم تأثیر داشته باشد.

همانطور که گفته شد آسم در کسانی که دچار آلرژی هستند، بیشتر به وجود می  آید. در حالی که تمام اشخاصی که آلرژی دارند به آسم مبتلا نمیشوند.

بر طبق فرضیه‌های بهداشتی و نشانه های موجود، بچه های امروز کمتر از بچه های دوران گذشته در معرض ابتلا به عفونتهای باکتریال هستند. در نتیجه سیستم دفاعی بدن بچه امکان رشد سلولهائی را که سبب آسم می شوند نمی دهد.

آسم در بزرگسالان همچنین می تواند ناشی از نوع کار فرد باشد(آسم شغلی). تماس با حیوانات، ریزوم‌های پلاستیک، غبار پشم، غبار حبوبات، حشره کشها، و براده ی فلزات، معمولاً به علت واکنش دفاعی بدن نسبت به جرم‌های خارجی، می تواند سبب آسم شود. متأسفانه در بعضی افراد، سال‌ها پس از جدائی از مواد آسم‌زا، ممکن است آسم همچنان ادامه داشته باشد.

به هرحال آسم یک بیماری جدی است و بیمار باید همواره تحت نظر پزشک معالج باشد. چکاپ مرتب باید صورت گیرد و فواصل این چکاپ‌ها بستگی به میزان پیشرفت بیماری و وضع بیمار فرق می  کند و از یک ماه تا یک سال درتغییر است. در موارد بحرانی و اورژانس نیز، حتماً باید به بیمارستان رفت و مستقیماً تحت نظر بود.