قطعات ادبی

غدیر خم
غدیر علی، هنوز هم چشمه‎ای لبریز از آب حیات و دریایی موّاج از كرامتهاست.
«غدیر» دریایی از باور و بصیرت، در كویر حیرت و هامونِ ضلالت است، تا كام جان‎ها از آن سیراب شود.
«غدیر» یك «كتاب مبین» است،
سندی برای تداوم خطّ «رسالت» در جلوه «امامت».
«غدیر»، برای تشنگان، چشمه زلالِ هدایت است، وبرای ره گم كردگان، صراطی است كه به «سنّت پیامبر» منتهی می شود.
غدیر، عید ولایت است.
و... «غدیر علی»، هنوز هم چشمه ای لبریز از «آب حیات» و دریای موّاج از فضایل است.
«غدیر»، روز اكمال دین و اتمام نعمت بود. «غدیر»، برنامه‎ای الهی برای حیرت زدایی از اذهان و اعمال امّت، در افقهای آینده تاریخ بود.
«غدیر»، تداوم خطّ رسالت، در آیینه «امامت» است.
پس... «عاشورا» با «امامت» پیوند دارد، و «غدیر» با «كربلا» پیوسته است.
اگر امّت، «غدیر»ها را پاس بدارند، «عاشورا»های مظلومیّت و كربلا‎های خون و شهادت پیش نمی آید و خورشید امامت، در محاق خلافت قرار نمی‎گیرد.
امّت بی امام، رمه بی چوپان است و گله بی شبان وراه بی علامت و... شب بی چراغ، كشتی بی ناخدا، دشت بی چشمه، و... قنات خشكیده و بی آب !...
رهشناس‎تر از «مولود كعبه» كیست؟ و قاطع‎تر از «ابوتراب» و پسندیده تر از «مرتضی» و والاتر از «علی» كدام است؟
علی علیهِ السّلام، «غدیر خم»، را از دریای فضائلش به موج نشانده است و رسول گرامی اسلام، دست روی چهره خوب و شایسته‎ای گذاشته است. علی، برگزیده محمد نیست، بلكه منتخب خداست و پیامبر فقط ابلاغگر پیام الهی نسبت به امامت اوست.
غدیر، كاشتن بذر ولایت در جان‎هاست.
غدیر، نشان دادن خورشید به گرفتاران ظلمت‎هاست.
غدیر، روز تكمیل دین و اتمام نعمت است.
غدیر، «عید الله الاَكبر» است. عید آل محمّد، عید هواداران حق و وفاداران به پیامبر.
غدیر، عید عدالت و رهبری است، عید انسانیت و كمال طلبی است عید شعله افكنی بر اندیشه‎ها، عید امید آفرینی در دلهاست.
غدیر، روز بشریت و روز «انسان» است. غدیر، تداوم «رسالت محمد» در «ولایت علی» است. غدیر، عید «پیمان» و «میثاق» و «عهد» است.