قطعات ادبی

شهدای روحانیت
هزاران روحانی شهید و جانباز، خطّی با خون، از«فیضیه» تا«فیّاضیّه» و از صحن مطهر حرم تا صحنه خطّ مقدّم ترسیم كردند،
شهادت روحانیون، در كنار رزمندگان اسلام و در سنگرهای مقدّس جهاد، و در محراب وسیع و نورانی«جبهه»،‌ خواندن نماز عشق است، با وضوی خون و به صورت جماعت.
شهادت اینان، تأییدی است بر درستی آنچه خوانده‎اند.
امضایی است بر صحّت و سلامت آنچه خوانده‎اند. گواه و روشنی است بر حوزه بودن جبهه و جبهه بودن حوزه.
ترسیم روشنی است بر این حقیقت كه: حجره‎های امروز، سنگر جهاد و اجتهاد است.
وسنگرهای جهاد، حجرات معنویت بارِ تعلّمِ عمیق‎ترین درسهای هستی، متن این درس، كتاب«شهادت» است، معلّمش، آل محمّد و علی است، كلاسش، به وسعتِ خاك خونینِ ایران، امتحانش، شركت در جهاد و دفاع است، و قبولی‎اش، با شهادت.
ردای سرخ شهیدان روحانی ما در جبهه‎ها، عَلَمی است كه نشان عاشورای مجدّد تاریخ امروز ماست و رایتی است خدایی، كه فرشتگان به طواف قداست آن از عرش فرود می آیند.
طلاب شهید، میثاق خونین خود را با مولایشان حسین علیه السّلام در جبهه‎های نبرد و خطوط مقدم رزم، در كنار سربازان قرآن محكمتر ساخته و پیمان‎ها را تجدید كرده‎اند.
اینان درسهای آموخته از حوزه را به امضای خون رساندند و در كربلای ایران، با تكبیر ایمان در محراب جبهه به قیام ایستادند.
سوره هجرت و جهاد خواندند و نماز عشق را با سلام شهادت به پایان رساندند و به كوی دوست، پركشیدند.