قطعات ادبی

دوازده فروردین دوازده فروردین[1]
«دوازده فروردین»، بهار انقلاب ما، و روز شكفتن گُل اسلام بر شاخسار زمان، و نوید بخش تجلّی حق و حاكمیّت نظام اسلامی است.
«‌دوازده فروردین» عصاره یك تاریخ سراسر خون و شهادت و تبلور آن همه عشقها، آرمانها، اسلام خواهی‎ها، حق پرستی‎ها و باطل ستیزی‎هاست.
دوازده فروردین، روزِ احقاق حق، روز پیروزی دین است.
جمهوری اسلامی، ودیعه الهی در دست ماست. و ... روز«دوازده فروردین» روز بیعت ما با اسلام، برای دفاع و حمایت و فداكاری، در راه این انقلاب مقدّس است، كه راهش همان اسلام و حاكمیّت قرآن است.
«جمهوری اسلامی» كه تجسّم عینی آن همه شعارها و فریادها و خواستنها و طلبها و عطشها بود، با همه سنگینی‎اش، روی دوازده ستون نورانی و سرخ نهاده شد و دوازدهم فروردین، «روز جمهوری اسلامی» نام گرفت و تعطیل رسمی اعلام شد.
دوازده فروردین«خندق»ی بود كه حفر گردید و احزاب قریش و كفار حجاز، از بیعتگران مؤمن و امّت محمد، باز شناخته گردیدند.
دوازده فروردین، «روز جمهوری اسلامی» صراط برنده و لغزنده و باریكی بود كه بر فراز جهنم خود‌‎خواهیها و شرق‎گراییها و غرب زدگیها و قدرت طلبیها كشیده شد، تا این امّت را به «جنه المأوا»ی خدا باوری و اسلام خواهی و حقجویی رهنمون شود.
دوازده فروردین روز بلوغ فكری و سیاسی این امّت، در سایه اسلام بود.
دوازده فروردین، یكی از «ایام الله» بود، روزی مبارك و مقدس، كه دهانی به وسعت ایران، با فریادی رعد آسا و پر طنین، جمهوری اسلامی را «آری» گفت.
دوازده فروردین، روز احقاق حق بود. روز پیروزی دین، روزی كه افسون ساحران جادوگر، و تلاش خنّاسان و سوسه گر، باطل گشت، روزی كه كشتی این امّت، در ساحل استقرار و استقلال، لنگر انداخت.