قطعات ادبی

جانبازان
جانبازان، اَسناد شرف و یادگارهای معطّّر آن روزگارند كه به فتوای امام، درهای بهشت از جبهه‎های غرب تا جنوب، به روی عاشقان گشوده بود،
جانبازان، اسماعیل های از«منا» برگشته و زخمیان تیغ شهادت‎اند. پاكبازانی كه عطر شهادت را به مشام جانمان می رسانند و فضای جامعه را معطّر می سازند.
شما اسماعیل های از«منا» برگشته‎اید. شما شهیدان زنده اسلام و شاهدان سربلند انقلابید. سند مجسّم اخلاص و ایثارید، دیباچه شرف امّتید، شما پاكبازان و جانبازان، عطر شهادت را به مشام جانمان می رسانید و فضای جامعه را معطر می‎سازید.
با چراغ داغی كه در دل دارید و مشعل صبری كه بر كف گرفته‎اید،«راه» زندگیتان«روشن» است بی ابهام!
اگر دست وپایی داده‎اید، در فضای عرفان، بال و پری یافته اید،
اگر رفتن را از شما گرفته‎اند، در وادی سلوك، پیشتازید؛
اگر «دیده» داده‎اید، «دید» گرفته اید، اگر «بصر»تان رفته، «بصیرت» یافته‎اید،
جانبازی‎تان، «مدارك جهاد» و «سند مقاومت» است،
شما در میان امّت اسلام چشمید و چراغ،
شما یادگار آن هشت سال دفاع از قرآنید،
عظمت روحتان و صبر تحملّتان الهام بخش ماست.
جانباز، یادگار حماسه و سند ایثار و اخلاص است. پاكبازی است كه عطر شهادت را به مشام جانمان می رساند.
كسی كه برای سلامت انقلاب و سر بلندی اسلام، سلامتی خود را فدا كرده، نورانیّتی ابدی دارد و «رضای حق»، مونس و همدم همیشگی اوست.