روستاي کوچک و زيباي رويين اسفراين (خراسان) در سال 1326 ميزبان کودکي از آل طه بود، سيد ابراهيم در جمع گرم مردمي مهربان پرورش يافت و کمکم به آموختن علم روي آورد، هر صبح در مدرسه براي بچهها کلامالله مجيد را تلاوت ميکرد، سال ششم ابتدايي را که به پايان رساند، به علت فقر مالي از ادامه تحصيل انصراف داد، شوق او براي آموختن قرآن مجيد باعث شد به مکتبخانه روستا رفته و قرائت قرآن را فرا بگيرد، سيد در تابستانها به پدر در کار بنايي کمک ميکرد.
سال 1354، تحولي بزرگ در زندگي او به وجود آمد. او در اين سال ازدواج کرد و ضمن آن فعاليت سياسي خود را آغاز نمود. ارتباط با حوزه علميه قم و پخش اعلاميههاي امام(ره) از جمله اقدامات او بود. در روزهاي پيروزي انقلاب سرپرستي يک گروه 10 نفري را پذيرفت و توسط آنان ژاندارمري محل زندگي خود را تصرف کرد و در آنجا کميته تشکيل داد و به خلع سلاح خانهاي آن منطقه پرداخت.
علاقه سيد به امام در حدي بود که سخنان حضرت(ره) را در دفترچهاي براي خودش يادداشت ميکرد. شجيعي در سال 1358 لباس سبز سپاه پاسداران را بر تن کرد و با سمت فرمانده گروهان در کردستان حماسه آفريد. بعد از اتمام اين مأموريت سه ماهه در جبهه سرپل ذهاب در سال 1360 فرماندهي سپاه پاسداران سبزوار را بر عهده گرفت. دو سال بعد با سمت فرمانده سپاه اسفراين خدمتش را ادامه داد. وي چندين مرتبه از ناحيه گوش، سينه، شش و دندان مجروح گرديد.
او پس از سالها مجاهدت در سال 1364 در عمليات والفجر8 (منطقه فاو) در حالي که سوار بر موتور براي سرکشي از نيروها ميرفت مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفت و در سن 38 سالگي مردانه جان باخت.
