ليست شهداي دفاع مقدس (ط)

علي‌رضا طالبيان در تاريخ 1/1/1345 در عقدا به دنيا آمد.
هفت ساله بود که او را به مدرسه بردند و تحصيلات ابتدايي را در دبستان عقدا گذراند و پس از پايان دوره‌ي ابتدايي براي اشتغال به کار زراعت، ترک تحصيل کرد. حدود 75 روز در منطقه‌ي پايين عقدا به کار زراعت مشغول بود ولي از آن‌جايي که علاقه‌ي خاصي به سپاه پاسداران انقلاب اسلامي داشت، به پدرش گفته بود که من مي‌خواهم پاسدار شوم و پس از کسب اجازه از پدر، در سپاه ثبت‌نام کرد ولي به علت کمي سنش قبول نشد و در بسيج ثبت‌نام کرد و حدود يک ماه در بسيج ميبد و عقدا کار کرد.
در طول انقلاب فعاليت چشمگيري داشت؛ نسبت به سواد و معلوماتي که داشت، آگاهيش بر مسايل انقلاب قابل تحسين بود.
در زمان شاه نفرت خود را نسبت به اين رژيم ستم‌شاهي ابراز مي‌کرد و خانواده‌ي خود را از جنايات شاه آگاه مي‌ساخت. بسيار مهربان و دلسوز بود و به مردم علاقه داشت؛ نسبت به امام (ره) هم علاقه و لطف خاصي داشت.
حدود يک سال از جنگ تحميلي گذشته بود که وي تصميم رفتن به جبهه را گرفت و گفت که من سرباز اسلام هستم و بايد در راه اسلام بجنگم و کمک کنم و براي پدر و مادرش که در تهران بودند، نامه نوشت که مي‌خواهم عازم جبهه شوم بياييد تا ديداري تازه کنيم. پس از آن که پدر و مادرش آمدند، به آن‌ها گفت که شهادت نصيب هر کسي نمي شود و لياقت مي‌خواهد و من از خدا مي‌خواهم که توفيق شهادت را به من بدهد.
علي تنها يک نوبت به جبهه رفت و در اين مدت که حدود چهل روز بود هيچ بار به مرخصي نيامد و در اين مدت 8 نامه فرستاد و در نامه پدر و مادرش را سفارش به صبر مي‌کرد و به مادرش گفته بود که در بين دو نماز برايش دعا کند. بچه‌ها را سفارش به خدمت براي اسلام کرده بود. در مورد ضد انقلاب در حد تفکر و آگاهي که داشت، آن‌ها را مي‌کوبيد. وي سرانجام در تاريخ 2/1/1361 در حالي که 16 سال بيشتر نداشت، در جبهه‌ي شوش طي عمليات فتح‌المبين به آرزوي نهايي خود رسيد و شهد شهادت نوشيد.

منبع:روزنامه كثيرالانتشار