ليست شهداي دفاع مقدس (ط)

شب اول محرم سال 1342 روستاي رحيم آباد ميزبان کودکي مهربان به نام غلامحسين بود. از همان آغازين روزهاي حيات با فرهنگ شهادت و ظلم‌ستيزي در مجالس عزاداري سرور و سالار شهيدان آشنا گشت. در سنين خردسالي به حفظ آيات کلام الله مجيد همت گماشت. سپس به مدرسه رفت و در سن 9 سالگي در جلسات مذهبي مسجد محل حضور يافت. چندسال بعد مدرک ديپلم خود را از هنرستان صنعتي در شهرري دريافت نمود. در سالهاي نوجواني خصوصاً اوج انقلاب (سال 1357) با انديشه‌هاي والاي امام(ره) آشنا گشت و با پخش نوار، اعلاميه، و حضور در تظاهرات نهضت را ياري رساند. در روز هفدهم شهريور با حمل مجروحين به بيمارستان و يا خاکسپاري شهداء گامي ارزنده در جهت پيروزي انقلاب برداشت بعد از شکوفايي نهضت بسيج محل را بنيان نهاد و در سن 16 سالگي به مدت 3 ماه همراه بسيجيان غيور در کردستان و سرپل ذهاب جنگيد. آنگاه سبزپوش سپاه پاسداران گشت. يکبار در راه جبهه تصادف کرد و 4 ماه در بيمارستان نجميه بستري شد ولي بعد از بهبودي به مدت سه ماه در جبهه‌ حاضر شد و در عمليات والفجر1 مجروح گرديد. چندي بعد در عمليات والفجر 2 حماسه آفريد. سرانجام بعد از 7 ماه نبرد در ميادين نبرد حق عليه باطل در تيرماه سال 1362 در سن 20 سالگي پادگان حاج عمران (خاک عراق) را ميعادگاه حضور خويش ساخت و عاشقانه به عرش پر گشود. مزار پاکش در بهشت زهرا (س)‌ قرار دارد.

منبع:پرونده شهيد در گروه تحقيقاتي فتح الفتوح