قاسم گرگين در سال 1341 در خانواده‌اي مذهبي و محروم در روستاي زيارت دشتستان ديده به جهان هستي گشود. زندگي او با داغي بزرگ و اندوهي عميق و جانکاه آغاز شد و ابرهاي غم و حسرت بر سرش سايه گستردند. پدر مهربانش به آسمان پيوست و او را در امواج طوفاني دريايي زندگي تنها گذاشت.
قاسم در آغاز حرکت عظيم و الهي مردم آگاه و بيدار کشورمان عليه رژيم ستم‌شاهي فعالانه در راهپيمايي‌ها شرکت مي‌کرد و به اتفاق هم‌رزم شهيدش سيدمهدي موسوي شب‌ها اطلاعيه‌هاي امام (ره) را در منازل مردم پخش مي‌کرد. هم‌چنين براي پاسداري از حريم و ناموس هم‌شهريانش پا به پاي ديگر جوانان غيرت‌مند شهر، تا صبح در بازار و خيابان‌ها به نگهباني مي‌پرداخت.
هم‌زمان با آغاز جنگ تحميلي، قاسم که در کلاس سوم دبيرستان تحصيل مي‌کرد به نداي امام (ره) لبيک گفت، از اين رو با کوله‌باري از عاشقي به جبهه کوشک و آبادان قدم گذاشت و در عمليات‌هاي بسياري شرکت کرد. او در اکثر عمليات‌ها به کرات براي شناسايي و تخريب از خط مقدم دشمن عبور کرده و با دست پر به آغوش هم‌سنگرانش برگشت.
هيچ چيز براي قاسم لذت‌بخش‌تر و هيجان‌انگيزتر از حضور در خط مقدم جهاد و شرکت در عمليات نبود و با يافتن دوستاني به لشکر 14 امام حسين (ع) پيوست و با سمت خط‌‌‌‌‌‌‍شکن به خدمت پرداخت. در عمليات رمضان به شدت مجروح شد، هنوز جراحتش التيام نيافته بود که دوباره خود را به جبهه رساند.
در عمليات بدر در حالي که تکبيرگويان با نارنجک دستي بر تانک‌هاي دشمن حمله کرد و در تاريخ 25/12/1363 بر اثر اصابت ترکش در سن 22 سالگي به شهادت رسيد. پيکر پاکش را در سال 1379 بعد از 16 سال دوري در بهشت سجاد (ع) برازجان به خاک سپردند.
