ابراهيم نخعي فرزند غلامرضا در سال 1347 در روستاي نوکند و در خانوادهاي مذهبي و مستضعف به دنيا آمد. دوران کودکي و تحصيلات ابتدايي را در روستا گذراند. سپس ترک تحصيل نمود و به کارهاي کشاورزي و دامداري پرداخت. پس از مدتي به شهر آمد و در کارگاه شيرينيپزي مشغول به کار شد. علاقهي خاصي به جبهه داشت و بارها جهت اعزام در بسيج ثبتنام کرد ولي کمي سن مانع پذيرش به جبهه ميشد.
هميشه به ياد خدا بود، نماز اول وقتش را در مسجد اقامه ميکرد و در جلسات عزاداري فعالانه شرکت مينمود. با قرآن مأنوس بود و از تلاوت قرآن لذت ميبرد، در کلاسهاي قرآن و جلسات دعاي توسل و کميل شرکت ميکرد. در راهپيماييها حضور داشت و عضو پايگاه مقاومت روستا بود. به کتابخواني و مداحي علاقه داشت.
به خدمت مقدس سربازي رفت و پس از پايان دوره آموزشي به جبهه اعزام شد. بزرگترين آرزويش شهادت بود و شهادت را قرب به خدا ميدانست. مسئوليتي که به او داده ميشد با دلسوزي و درايت انجام ميداد. اطاعت از فرمانده مافوق را از وظايف اصلي و مهم يک رزمنده ميدانست و خود در عمل آن را ثابت کرده بود.
سرانجام در تاريخ هفتم اسفند ماه سال 1365 در منطقهي پدافندي شلمچه بر اثر اصابت ترکش در سن 18 سالگي به نداي حق لبيک گفته و به ديدار معبودش شتافت. پيکر مطهرش پس از تشييع در زادگاهش _ روستاي نوکند به خاک سپرده شد.
