سال 1341 آغاز زندگي سبز محمدرضا در دنياي خاکي بود. روزهاي زندگي او در حال و هوايي معنوي و روحاني در سايهسار دستان پر عطوفت پدري همچون مرحوم آيتالله نجابت سپري شد، محمدرضا به دليل محيط مذهبي خانواده خيلي زود به قرآن و عترت پيامبر (ص) انس گرفت و همزمان با تحصيل کلاسيک در مدرسه به فراگيري علوم اسلامي پرداخت. او علاقهي خاصي به حضور در مجالس نماز جمعه و جماعت داشت.
بعد از اخذ مدرک ديپلم اقتصاد در جرگهي نامآوران گروه جنگهاي نامنظم به همراه شهيد چمران به دفاع از انقلاب پرداخت و با آغاز جنگ تحميلي از طريق سپاه پاسداران شيراز به جبهههاي نبرد اعزام شد و مسؤوليت يکي از گردانهاي لشگر 19 فجر را پذيرفت. نجابت براي مدتي نيز به عنوان مربي آموزشي در پادگان امام حسين (ع) شيراز به خدمت مشغول شد و سرانجام در هجدهم مهرماه سال 1360 همزمان با شهادت دکتر چمران در سن 19 سالگي در حاليکه جانشيني فرماندهي يکي از گردانهاي لشگر 19 فجر را بر عهده داشت به آسمان پيوست و با مرگ سرخ خويش، غروب دلتنگ سوسنگرد را در حزني ماندگار فرو برد.
محمدرضا هنگاميکه در پشت خاکريزهاي دهلاويه مشغول هدايت نيروها بود، از ناحيهي چشم مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در سماعي عارفانه در خاک و خون غلطيد. برادرش محمدحسين نيز در طول سالهاي جنگ تحميلي به شهادت رسيده بود.
