ليست شهداي دفاع مقدس (ي)

اول خردادماه سال 1343، روستا ساکت و آرام بود که صداي گريه‌ي نوزادي سکوت روستا را شکست و به دنبال آن صداي شادي و پاي‌کوبي از منزل يعقوبي برخاست. همسايگان و دوستان که همه در منزل يعقوبي جمع بودند، قدم نورسيده را به اين خانواده تبريک مي‌گفتند و هر يک براي سلامت و سعادت کودک دعا مي‌کردند؛ به راستي دعايي که از دل‌هاي پاک و باصفاي مردم زحمت‌کش روستا برخيزد، به ثمر مي‌نشيند.
حسين دوران کودکي را در دامان طبيعت زيباي روستا گذراند. شش سال داشت که به مدرسه رفت و تحصيلات خود را تا پايان دوره‌ي ابتدايي ادامه داد و سپس ترک تحصيل کرد و به کار کشاورزي و دامداري مشغول شد.
در بحبوبه‌ي حوادث انقلاب، او چهارده سال بيشتر نداشت؛ اما با وجود سنّ کم، به جمع مبارزان بر عليه رژيم پهلوي پيوسته بود و عکس‌ها و اعلاميه‌هاي امام خميني (ره) را در ميان مردم تقسيم مي‌کرد.
با شروع جنگ براي طي دوره‌ي سربازي، خود را به حوزه‌ي نظام‌وظيفه معرفي کرد و بعد از گذراندن دوره‌ي آموزشي، لباس فاخر ارتش را بر تن کرد و به جبهه‌هاي نور عليه ظلمت رهسپار شد.
پايان روز بود و روستاييان از مزارع خود به خانه باز مي‌گشتند؛ غروبي غم‌انگيز بود و خورشيد هم‌چون صيدي نيمه‌جان با صورت خونين‌فام آرام‌آرام خود را در پشت سينه‌ي ستبر کوه‌ها مخفي مي‌کرد. باد زوزه‌کشان صورت خود را بر در و ديوار مي‌کوفت؛ انگار خبر از حادثه‌اي شگرف تا بي‌کران عمق جانش را سوخته بود. گرد و خاک از جاده‌ي روستا بلند شد؛ انگار قاصدي به سمت روستا مي‌آمد. در کنار چند تن از مردان روستا ايستاد و آدرس محل زندگي حسين يعقوبي را جويا شد.
قاصد خبر خويش را به نجوا گفت و رفت. ناگهان هنگامه‌اي در روستا به پا خاست و غم فراق حسين با صداي شيون و زاري اهالي روستا جلوه‌گر شد. همسايه‌ها بر گرد خانواده‌ي يعقوبي جمع شده بودند و اين حادثه را به ايشان، تبريک و تسليت مي‌گفتند؛ آري خبر اين بود:
« حسين يعقوبي، مرد مردستان ايران، سرباز دلاور ارتش، بعد از ماه‌ها حضور در مناطق مختلف عملياتي و دلاوري‌ها و رشادت‌هاي فراوان، سرانجام در تاريخ بيست و پنجم مهرماه سال 1362 در مناطق عملياتي سردشت در اثر اصابت ترکش خمپاره در سنّ 19 سالگي اين خاکدان پرصداع را وداع گفت و به خيل افلاکيان پيوست.
مزار پاکش در روستاي دولت‌آباد قرار دارد.

منبع:كتاب گلواژه هاي شهادت جلد10 صفحه 50