ليست شهداي دفاع مقدس (ي)

داور در 28 فروردين سال 1332 در كانون پر مهر و عرفاني خانواده يسري در شهرستان اردبيل چشم به جهان گشود. او دوران كودكي را به همراه خانواده‌اش در تهران سپري كرد و پس از مدتي به زادگاهش برگشته و تحصيلاتش را در آنجا به پايان رساند. داور در دوران دبيرستان جهت تأمين مخارج تحصيلي خود به كار در قنادي پرداخت. او كه به انتخاب خود خدمت سربازي‌اش را در سيستان و بلوچستان انجام مي‌داد جهت آموزشهاي مذهبي و مباحث سياسي بين مردم، جلسات شبانه برقرار مي‌كرد. يسري در سالهاي بعد زمانيكه دوره كارآموزي متالوژي ذوب آهن اصفهان را مي‌گذراند به افشاگري مفاسد رژيم پرداخت و در سال 53 مسئول گروه نظامي‌ مؤتلفه اسلامي‌ گشت و پس از مدتي به علت انفجار يكي از مراكز فساد اصفهان توسط ساواك دستگير شد. او حتي در زندان به فعاليتهاي انقلابي خود ادامه داد و در آنجا مسئول گروه برنامه‌ريزي برادران انقلابي و مسلمان گرديد. داور كه از مركز آموزش متولوژي اخراج شده بود در بهمن 57 به فرماندهي گروه ضربت كميته انقلاب اسلامي اردبیل‌ منصوب شد و چندين مرتبه به همراه دكتر چمران به ياري برادران مسلمان خود در لبنان و فلسطين رفت، زمانيكه به ايران بازگشت به عضويت شوراي فرماندهي پادگان مسعودآباد درآمد و در عملياتهاي بسياري عليه رژيم بعثي شركت نمود و چندين مرتبه مجروح گشت. يسري در سال 62 به دليل لياقت و كارداني به فرماندهي سپاه پاسداران اردبيل منصوب گشت و پس از مدتي عضو دفتر نمايندگي ولي فقيه در ستاد مركزي سپاه و مسئول دفتر پيگيري فرمايشات حضرت امام شد. داور در آخرين جمعه دي ماه سال 65 در نماز جمعه شركت كرد و از پدرش تقاضاي دعا براي نيل به درجه شهادت نمود و همان روز مجدداً به جبهه رفت. چند روز بعد در تاريخ 27/10/65 در عمليات كربلاي 5 در منطقه شلمچه در عمليات تخليه شهدا از خط مقدم به پشت جبهه تركش به جمجمه‌اش اصابت نمود و روح ملكوتي‌اش به آسمان پرواز كرد.

منبع:كتاب اين سبز سرخ