وحدت جويي

عنوان : وحدت جويي
نوع اصطلاح :آداب و رسوم
غير از مشاركت هاي عملي و كلي كه در سطح مجالست فرماندهان بود، در ظواهر امر، نيروهاي مختلف نيز بر همين طريق مشي مي كردند و از آنچه به وحدت و همبستگي بين خودشان و ديگران مي انجاميد دريغ نداشتند؛ چون اجراي مراسم صبحگاه. هر وقت، موقعيت مكاني برادران ارتشي و سپاهي و بسيج نزديك بود ميان داران از هر دو نيرو به نفع هم شعارهايي سر مي دادند، چون: اينا كين؟ كه گروه جواب مي داد: منتظران مهدي اند.
يا: اينا كين؟ ــ برادرن. توجبهه ها؟ ــ هم سنگرند ودرنهايت مي گفتند: " براي سلامتي برادران ارتشي صلوات!" و همه صلوات مي فزستادند؛ كه باعث تقويت روحيه ي برادران و تعاون و همكاري بچه ها مي شد.
همچنين بود احساس برادران بسيجي نسبت به برادران سپاهي در اوايل جنگ، وقتي هنوز عمده ي نيرو در خط، پيش كسوتان جهاد و شهادت، برادران سپاهي بودند و نيروهاي مردمي بسيج چون چشمانشان ايشان را عزيز مي داشتند و داوطلب بودند تا به جـاي آن ها در معرض خطر قراربگيرند. ازجكله مصاديق توجه و تأكيد بر اين وحدت، روش بعضي از صاحبان دوربين بود كه كم تر از سه نفر عكس نمي گرفتند و شعارشان اين بود كه:"عكس تكي يا كم تر ازسه نفر ممنوع!"