كرامات امام زمان (عج)

از ابن طاووس منقول است كه او مناجات امام زمان (عج) را در سحرگاه در سرداب مقدس شنيد. امام (عج) به خداي خويش مي‌گفتند:
اللهم ان شيعتنا خلقت من شعاع انوارنا و بقيه طينتنا و قد فعلوا ذنوباً كثيرة اتكالا علي حبّنا و لايتنا فان كانت ذنوبهم بينك و بينهم، فاصفح عنهم فقد رضينا و ما كان منها فيما بينهم. فاصلح بينهم و قاصّ بها عن خمسنا و ادخلهم الجنّه و زخرمهم عن النار و لاتجمع بينهم و بين اعدائنا في سخطك ...
يعني: خدايا شيعيان ما را از شعاع نور ما و بقيه طينت ما خلق كرده‌اي، آن‌ها گناهان زيادي به اتكاءبر محبت ما و ولايت ما كرده‌اند؛ اگر گناهان آن‌ها گناهي است كه در ارتباط با تو است، از آن‌ها بگذر كه ما را راضي كرده‌اي و آن‌چه از گناهان آن‌ها در ارتباط با خودشان است،خودت بين آن‌ها اصلاح كن و از خمسي كه حق ما است، به آن‌ها بده تا راضي شوند و آن‌ها را از آتش جهنم نجات بده و آن‌ها را با دشمنان ما در خشم و سخط خود جمع نفرما.