كرامات امام زمان (عج)

پدرِ كودك 5 ساله مي‌گويد:
« در اثر تصادف با اتومبيل، پسرم از دست، پا و جمجمه مجروح شد. سه سال در بيمارستان فيروزگر و بيمارستان حضرت فاطمه (س) در تهران تحت درمان بود. بعد از بهبودي سر پسرم، پزشكان نظر دادند كه او 60% نقص عضو دارد؛ 30% مقاومت جمجمه در برابر عفونت و ضربات عفوني احتمالي ايجاد شده، از دست رفته است؛ 10% هم در راه‌ رفتن مشكل خواهد داشت و 20% قواي عقلي او از بين رفته است كه در اين موارد از دست كسي هيچ كاري ساخته نيست و شما هم به دكترها مراجعه نكنيد، چون سودي ندارد.
من به خدا و ائمه‌ي اطهار (ع) متوسّل شدم. در ايامي كه فرزندم سالم بود، هر شب چهارشنبه و جمعه با هم به زيارت مي‌آمديم. او را شب پنج‌شنبه كه خلوت بود، به مسجد جمكران آوردم تا شايد لطف خدا و آقا امام زمان (عج) شامل حال ما بشود.
من و پسرم به مسجد كنار منبر رفتيم و من مشغول نماز خواندن شدم. ساعت 10 شب يك نفر كه گويي از شهرستان آمده بود، غذا آورد و رفت. عده‌اي ساعت 40/10 دقيقه به مسجد مشرف شدند و بالاي سر پسرم دعا خواندند.
تقريباً بعد از پانزده دقيقه كه گذشت، ديدم كه پسرم از جا پريد و خود را در بغل من انداخت و گفت: " بابا من خوب شدم. " »