كرامات امام زمان (عج)

مدتى پيش غده‌ي سرطانى در زير شكم پسرم، سعيد كه در مكانيكى كار مى‌كرد، به وجود آمد. بعد از مراجعه به كميته‌ي امداد امام و معرفى به پزشكان تهران با پيشنهاد دكتر، غدّه را برداشتند و شيمى درمانى كردند، اما بعد از عمل، پسرم هميشه در ناراحتى و عذاب بود.
شبى در منزل خود كه در بلوچستان است به آقا امام زمان (عليه‌السلام) متوسل شدم و شفاى پسرم را از آقا خواستم. در همين حال ديدم كه آقايى با عمّامه و ريش سفيدى كه نور از صورت آن بزرگوار آشكار بود، وارد منزل ما شد و آب خواست. وضو گرفت و دو ركعت نماز خواند. سپس دست بر زمين گذاشت و دو دانه ريگ برداشت و آن‌ها را قدرى مالش داد كه به صورت دو عدد جواهر و دُر درآمد. بعد نگاهى به سعيد كرد و فرمود: ان شااللّه سعيد خوب مى‌شود.
او عصايى در دست داشت كه از نور بود. خواستيم به عنوان تشكر پولى به ايشان بدهيم كه قبول نكرد و بلافاصله تشريف برد و اثرى از ايشان نديدم.
سعيد را به مسجد جمكران آورديم. در شب چهارشنبه، ساعت 5/2 شب كه مشغول نماز، دعا و توسل به آقا امام زمان (عليه السلام) بوديم، ناگهان سعيد متوجه شد كه نورى به طرف او مى‌آيد. ابتدا وحشت كرد، ولى بعد كم‌كم ترس او برطرف شد. پس از لحظه‌اى آن نور او را احاطه كرد. در همين هنگام سلامتى خود را به دست آورد و حالا اثرى از غدّه و جاى بخيه در بدن او وجود ندارد».