كرامات امام زمان (عج)

به دليل مشكلي كه به آن دچار شده بودم، به مسجد جمكران رفتم. در دلم را در عالم معني به حضرت ولي‌عصر (عج) عرض كردم و از او خواستم كه وساطت كرده و در درگاه خدا شفاعت كند تا مشكل من حل گردد. به طور مكرر به مسجد جمكران رفتم، ولي نتيجه‌اي نگرفتم. تا اين‌كه روزي در آن مسجد، در هنگام نماز دلم شكست و خطاب به امام زمان (عج)‌ عرض كردم: «مولاجان! آيا جايز است كه در محضر شما و در منزل شما باشم و به ديگري متوسل شوم، شما امام من مي‌باشيد. آيا زشت نيست با وجود امامي مانند شما به شخص ديگري حتي به علمدار كربلا قمربني‌هاشم (ع) متوسل شوم و او را نزد خدا شفيع قرار دهم؟
از شدت ناراحتي، بين خواب و بيداري با چهره‌ي نوراني حضرت حجت (ع) روبرو شدم. بي‌درنگ سلام كردم. جواب سلامم را دادند و فرمودند: «نه تنها زشت نيست و ناراحت نمي‌شوم كه به علمدار كربلا متوسل گردي، بلكه شما را راهنمايي نيز مي‌كنم كه هنگام توسل به علمدار كربلا بگويي: «يا ابا الغوث ادركني». اي پدر پناه دهندگان به فريادم برس و به من پناه ده.»