7- گياه چاي داراي ماده اي است به نام اگزاليک اسيد، که مسموم کننده بوده و اختلالات متابوليسمي ايجاد مي کند. اين ماده در کليه رسوب کرده و سنگ هاي کليوي اگزاليک را موجب مي شود.

8- مصرف زياد چاي دندان ها را لك دار و سياه مي كند.

9- چاي ترشح اسيد معده را تحريک مي كندافزايش می دهدو همچنين به دليل ماهيت اسيدي خود، در بروز زخم معده مؤثر است.

10- در هر فنجان چاي بين 60 تا 75 ميلي گرم «کافئين» وجود دارد که LDL خون را افزايش مي دهد و عاملي مي شود براي انفارکتوس هاي قلبي و مغزي، ولي البته آرام بخش است و در دراز مدت اعتيادهم ايجاد مي کند!

11- به دليل وجود مقدار زيادي از ماده کافئين در چاي، براى عده اى باعث تحريك اعصاب و يا تپش قلب مي شود. همچنين نوشيدن چاى پررنگ براى خانم ها احتمال ابتلا به سرطان سينه را افزايش مى دهد.

12- ماده آرام بخش ديگري در چاي وجود دارد به نام «تئين» که محرک سيستم اعصاب سمپاتيک است و موجب افزايش ترشح آدرنالين مي شود. تئين موجب کاهش مقدار منيزيم داخل سلول ها مي شود. منيزيم ماده اي است که در سلول قرار دارد تا با انواع سرطان ها مبارزه کند و با نوشيدن چاي اين ماده مفيد از بدن خارج مي شود.

13- به نظر شما چرا اغلب افراد چاي خور جدي، هنگامي که تصميم به ترک چاي مي گيرند با علايمي مشابه با علايم معتادان مواد مخدر در هنگام ترک مواد مذکور (همچون سردرد، بي خوابي، بي حوصلگي، آشفتگي روحي و ...) مواجه مي شوند؟! آيا اين موضوع که ادعا شده است سال هاست توليد کنندگان چاي در کشورهاي خارجي براي حفظ مشتريان خود به چاي مواد افزودني مضر و اعتيادآوري اضافه مي کنند قابل اعتنا نيست؟