روزي جنگي بود 5

مادر چشم به راهم نباش

با حالت قهر و ناراحتي بهش گفتم:
« تا كي بايد چشم به راهت باشم؟ نمي‌توني بفهمي من چي مي‌كشم ... »
«‌ اين بار كه برگردم، نمي‌رم، تو هم چشم به راه نباش. »
پيكرش كه تشييع شد، نه رفت و نه مرا چشم به راه گذاشت.
   

راوي: مادر شهيد هادي مختاري دلير  

منبع: مجله جاودانه ها