روزي جنگي بود

اشكو اليك

پي‌ام‌پي پر از مجروحين حركت كرد. با آية‌الكرسي و وجعلنا... آن‌ها را بدرقه كرديم. هركس آرام زير لب دعا مي‌خواند تا بچه‌ها به سلامت به مقصد برسند. با دو چشم خود مي‌بينم اما دلم باور نمي‌كند. توپ مستقيم عقب پي ام پي را شكافت. محشري برپاست.
صداي ضجه و شيون بچه‌ها در ميان شعله‌هاي آتش به آسمان بلند شد بدنه‌ي پي ام پي مانند آهني گداخته سرخ شد. آن‌ها در ميان پاره‌هاي آهن سوختند و هيچ‌كس نفهميد و نخواهد فهميد كه آن‌ها چه كساني بودند.
«اشكو اليك» پروردگارا به تو پناه مي‌برم. سال‌هاست كه از آن روز تلخ گذشته اما هنوزم شعله‌هاي آتش پي ام پي را در مقابل چشمانم مي‌بينم.
   

منبع: مجله فكه