بخل

نكوهش بخل

در آيات و روايات با تعبيرهاي گوناگون از بخل و بخيلان بدگويي شده است.

قرآن مي فرمايد:

اِنّ اللهَ لا يُحِبُّ مَن كانَ مُخْتالاً فَخوراً الّذينَ يَبْخَلونَ وَ يَأمُرونَ النّاسَ بِالبُخْلِ. (نساء،37)

همانا خداوند هر كه را گردنكش و خودپسند باشد، دوست ندارد، كساني كه بخل مي ورزند و مردم را نيز به آن فرمان مي دهند.

امام باقر(ع) از رسول اكرم(ص) چنين نقل مي كنند:

تنگ چشمي درختي است در دوزخ كه شاخه هايش در دنياست، هر كس به يكي از آن شاخه ها بچسبد او را به دوزخ خواهد برد.

امير مومنان (ع) نيز ضمن بر حذر داشتن ما از بخل ورزي، آن را همتاي نفاق معرفي كرده فرموده است:

از بخل و دورويي پرهيز كنيد كه آن دو از بدترين خوي ها هستند.

و در سخني ديگر چهره زشت بخل را اينگونه ترسيم مي كند:

اگر بخل را به صورت مردي مشاهده مي كرديد، او را زشت و كريه مي ديديد بطوريكه هر چشمي از نگاه به آن فرو نهاده مي شود هر دلي از توجه به آن بر مي تابد.

صادق آل محمد(ع) نيز مي فرمايد:

بهترين شما سخاوتمندانتان و بدترينتان بخيلانتان هستند.

بر گرفته از كتاب اخلاق اسلامي(4)