مکملهای ویتامینی خوب یا بد؟
پنج شنبه 7 بهمن 1389 10:58 AM
اعتقادی میان برخی افراد مرسوم است مبنی بر اینکه اگر مکملها خطرناک بودند و برای انسان ضرر داشتند به فروش نمیرسیدند.
بنابر قانون، یک مکمل شامل ویتامین، مواد معدنی، گیاه یا مشتقات گیاهی یا اسید آمینه است. در صورتی که یک مکمل بخواهد به صورت خوراکی عرضه شود باید به عنوان یک مکمل برچسبدار به شکل قرص، کپسول، پودر، ژل نرم،کپسول ژلهای یا مایع باشد و نبایستی به عنوان یک غذای مرسوم یا نوعی خوراکی یا غذا ارائه شود.مسوولیت تضمین اینکه اطلاعات مندرج در برچسب مکملها درست بوده و گمراهکننده نباشد و بیخطری ترکیبات مکملها، به عهده تولیدکنندگان این مکملهای غذایی است.اطلاعات و شواهد متفاوتی در مورد مفید یا مضر بودن مکملها موجود است.
اگر چه در گذشته عموم مردم پذیرفته بودند که نیازهای تغذیهای باید تنها با یک رژیم سالم تامین شود، ویلت و استامبر در سال ۲۰۰۱ این پرسش را مطرح کردند که چه کسی باید مکمل ویتامینی مصرف کند؟ چه مقدار مصرف کند؟ و آیا اصولا مکملها بیخطر هستند؟
این پرسشها براساس مطالعاتی تطبیقی و براساس مشاهدات بودند. آنها خاطرنشان کردند که مطالعات اخیر، همانند مطالعاتی که نشان میداد مکمل اسید فولیک قبل و در ابتدای بارداری میتواند به شکل بارزی شیوع نقایص لوله عصبی در جنین را کاهش دهد، با آموزههای فعلی، حداقل در برخی موارد تناقض دارد.مثال دیگر دخالت ویتامین D در وضعیت استخوان است. به شکل واضح سالمندان و جمعیت جوانتری که در معرض نور خورشید قرار نمیگیرند به استفاده از مکمل ویتامین D محتاج هستند. زیرا ویتامین D سلامت استخوانهای آنها را با کمک فسفر و کلسیم حفظ میکند.
