ناجوانمردانه ترين جنگ
یک شنبه 3 بهمن 1389 2:51 PM
بيوتروريسم عبارت است از ايجاد ترس و وحشت، با بهره گيري از عوامل زيست شناختي مختلف.
جنگ هميشه با آدمهاي تا دندان مسلح، توپ، تانك و مسلسل همراه نيست، جنگ گاهي با گامهاي آرام يك پستچي، در قالب نامه اي كه ميتواند پر از خبرهاي تازه باشد، آنچنان آرام آغاز مي شود كه انسانها را از آن گريزي نباشد. بيوتروريسم نامي است كه براي اين نوع از جنگ در نظر گرفته اند و عبارت است از ايجاد ترس و وحشت، با بهره گيري از عوامل زيست شناختي مختلف.
جنگ افزار بيولوژيك (Biological weapon) هم وسيله اي است كه به منظور انتشار عمدي ارگانيسمهاي مولد بيماري يا فراوردههاي آنها توسط غذا، آب، حشرات ناقل و يا به صورت افشانه (آئروسل)، به كار برده مي شود. يعني در عمل، واژه بيوتروريسم را هم به معني ارعاب و هم به مفهوم جنگ بيولوژيك، مورد استفاده قرار مي دهيم.
ميكروب بيماري آبله هم كه در سال ۱۹۸۰ ريشه كن اعلام شد يكي از مظاهر بيوتروريسم به شمار مي آيد كه پس از آنكه ريشه كن شد، بسياري از دولتها با خطرناك دانستن نگهداري ذخاير اين ويروس، به دنبال نابودي ذخاير باقيمانده آن در آزمايشگاههاي آمريكا و روسيه هستند.
كشورهاي عضو سازمان جهاني بهداشت توافق كردهاند هرگونه تصميمگيري در مورد نابودي باقيمانده ذخاير ويروس آبله تا سال ۲۰۱۱ به تعويق بيفتد. به گزارش پايگاه اينترنتي خبرگزاري فرانسه، شصتمين مجمع ساليانه سازمان جهاني بهداشت از مارگارت چان مديركل اين سازمان خواست با بازبيني اين موضوع در سال ۲۰۱۰ زمينه را براي دستيابي به اجماع در يكسال بعد، فراهم كند.
با اين حال آمريكا و روسيه از نگهداري ذخاير آبله براي اهداف تحقيقاتي حمايت ميكنند و استدلال آنها اين است كه دانشمندان بايد يك گام از تهديدهاي بالقوه تروريسم ميكربي جلوتر باشند!
پيش از اين هم، در سال ۲۰۰۴ كميته مشورتي كارشناسان سازمان جهاني بهداشت خطر ويروس تركيبي آبله كه با ادامه پيشرفتها در علم ژنتيك تهيه آنها امكانپذير خواهد بود را مطرح كرد.
كشورهاي عضو سازمان بهداشت جهاني از دهه ۱۹۹۰ تاكنون درباره اينكه بايد با ذخاير آبله چه كنند، به رايزني پرداختهاند اما در مجمع سال گذشته نيز نابودي اين ذخاير را كه يك سلاح بالقوه بيولوژيكي تلقي ميشود، به تعويق انداختند. بيوتروريسم سابقه طولاني در تاريخ دارد و خيلي هم پديده جديدي نيست. در قرن چهاردهم ميلادي نيروهاي مهاجم تاتار، با پرتاب اجساد قربانيان طاعون به داخل شهر كافا باعث ابتلاي تعداد زيادي از آنها به اين بيماري شدند.
طي سالهاي 1767-1754 در حمله فرانسويها به سرخپوستان بومي آمريكا هم نيروهاي انگلستان با چهره اي ظاهرا بشردوستانه و به بهانه كمك به سرخپوستان بومي، با اهداي ملحفه، دستمال و پارچههاي آغشته به ويروس آبله به آنها تعداد زيادي را به كام بيماري و مرگ كشاندند.
همچنين ژاپن در سالهاي 1945-1932 در شهر منچوري چين نيز اهداف مرتبط با جنگهاي بيولوژيك خود را در زندانيان اين شهر به آزمايش گذارد و زندانيان را پس از آلوده كردن به باسيل آنتراكس، مننگوكوك، شيگلا، بورخولدريا مالئي، سالمونلا، ويبريوكلرا، يرسينيا پستيس، ويروس آبله و ساير عوامل عفونتزا مورد مطالعه قرار داد.
اين كشور حتي در حملات هوائي خود هربار حدود پانزده ميليون كك آلوده به باسيل طاعون را به سوي مردم چين، رهاكرد تا جايي كه شرارههاي اين آتش افروزي، دامنگير خودشان هم شد به طوري كه در سال 1942 در اردوگاه چكيانگ، حدود ده هزار نفر از افراد ارتش ژاپن دچار وبا، اسهال خوني و طاعون شدند كه حدود 1700 نفر از آنها را به كام مرگ كشاند و بعدا مشخص شد كه منبع اين همهگيريها جنگ افزارهاي بيولوژيكي بوده است كه به منظور اهداف بيوتروريستي به وسيله خود ژاپنيها تهيه شده بود .
