حربه هاي نفتي و نظامي آمريكا و عربستان عليه ايران پس از عمليات والفجر8 افشا شد
مدتی پس از آن برخی از سران مرعوب عرب در کمال وقاحت و بی شرمی، استفاده از سلاح نفت را به صلاح بشریت! ندانسته واز زیر بار این مسؤولیت شانه خالی کردند. اما دنیا شاهد است که پس از فتح شهر فاو توسط لشکر 25کربلای مازندران و شکسته شدن ابهت دشمن، آمریکا، عربستان و دیگر بانیان رژیم متجاوز بعثی در اشکال نظامی و خصو صاً حربه افزایش میزان صدور نفت بر ملت ایران فشارهای طاقت فرسایی وارد نمود.
پس از عملیات های بزرگ والفجر8 و کربلای5 ، آمریکایی ها و دیگر متحدان رژیم عراق که سقوط این کشور را با روند موجود حتمی می پنداشتند، دست به چاره جویی زده و راههای مختلف را برای عدم پیروزی ایران در جنگ مدّنظر قرار دادند. از جمله ی این راهها، تضعیف توان اقتصادی ایران برای ادامه جنگ بود. در این زمینه و با تحرک آمریکایی ها، دولت وقت عربستان سعودی به نیابت از آمریکا وارد عمل شد: «یکی از اقدامات حاد پس از عملیات والفجر8 برای فشار بر ایران، افزایش شدید عرضه ی نفت در بازار جهانی بود که عربستان سردمداری این جریان را به عهده داشت.این امر موجب سقوط بی سابقه قیمت نفت گردید و درآمد ایران در سال 1365 به کمتر از 6میلیارد دلار رسید ...(1) »
با اقداماتی از این دست، توان اقتصادی ایران مورد هدف قرار گرفت تا در نتیجه از پیروزی ایران در جنگ جلوگیری شود. علاوه بر آن، مدتی بعد در سال 66 و اوایل 67، حملات پی در پی هوایی عراق به کشتی های حامل نفت ایران که با حمایت آمریکا انجام می شد، ضربه دیگری بر اقتصاد ایران وارد کرد. نشریه نظامی جینز دیفنس چاپ لندن در این زمینه می نویسد: «درآمد ارزی ایران به علت سقوط ارزش دلار و کاهش صادرات نفت به دلیل حملات پی در پی عراق به کشتی های حامل نفت ایران، کاهش یافت. (2) » علاوه بر ضربات کمرشکن به اقتصاد ایران، آمریکایی ها در جمیع جهات عراق را یاری دادند تا امکان پیروزی ایران را به صفر برسانند، لذا جانانه به حمایت از عراق، در تمامی میدان های سیاسی، نظامی، اقتصادی، تبلیغاتی و ... وارد عمل شدند. آنچه که کمک آمریکا به عراق را در بازپس گیری فاو مسجّل می سازد، نگرش کلی آمریکا در رابطه با ایران بود. آمریکایی ها پس از جریان مک فارلن و شکست طرح رابطه با ایران، به سوی عراق متمایل گشتند و از آن پس عراق از حمایت همه جانبه ی آمریکا برخوردار شد و کمک های آمریکابه عراق در سقوط فاو،از جمله ی این حمایت ها است. شرین هانتر، معاون بخش خاورمیانه ای مرکز مطالعات بین المللی و استراتژیک دانشگاه جورج تان آمریکا، طی مصاحبه ای با رادیو آمریکا، در مورد سیاست آمریکا در این باره می گوید: «بعد از ماجرای مک فارلن، سیاست آمریکا بطور کلی و صد درصد جانب طرفداری از عراق را دارد ... از این زمان سیاست آمریکا مبنی بر زیاد کردن فشار بر ایران بطور مستمر بوده است. (3) »
سیاست هایی از این نوع به آمادگی و توان نظامی ایران صدمات قابل ملاحظه ای زد. با چنین زمینه سازی هایی، عراق طرح بازپس گیری فاو را با کمک های همه جانبه ی آمریکایی ها آماده ساخت. در این زمینه نشریه لوس آنجلس تایمز می نویسد: «آمریکایی ها در تعیین استراتژی عراق برای بازپس گیری فاو و ارائه تاکتیک های نظامی و ماکت سازی شبیه فاو (برای تمرین بازپس گیری فاو) مشارکت داشته اند. (4) »
آمریکایی ها علاوه بر آن، اطلاعات ماهواره ای از مواضع ایران را نیز در اختیار عراقی ها قرار دادند: «جمع آوری اطلاعات بسیار دقیق از مواضع استقرار نیروهای ایران در منطقه فاو با استفاده از عکس های هوایی، ماهواره ای و کمک های اطلاعاتی آمریکا و ... (5) »
با همکاری هایی در این سطح و اندازه، درحالی که ایران در آستانه ی برگزاری انتخابات مجلس سوم و فرا رسیدن ماه مبارک رمضان بود و نیروهای خودی پس از انجام عملیات والفجر10 به شهرهای خود بازگشته بودند «ارتش عراق در ساعت 5 بامداد روز یکشنبه 28 فروردین 1367 با اجرای آتش تهیه ی سنگین در سراسر خطوط و عقبه ی یگان های خود در فاو و اجرای حمله ی شیمیایی به صورت گسترده، تهاجم خود را به فاو آغاز کرد. (6) »
سردار محسن رضایی فرمانده ی وقت سپاه پاسداران درمورد کسب آمادگی عراق برای حمله به فاو می گوید: «عراق برای حمله به فاو 26 ماه زیرسازی های لازم را به عمل آورده بود. (7) » فرمانده اسبق گارد ریاست جمهوری عراق نیز در این زمینه می گوید: «... در طول دو سال گذشته ما بطور مستمر اطلاعات لازم را از نحوه ی آرایش نیروهای ایرانی دریافت می کردیم ... وسایل مورد نیاز و امکانات لجستیکی و پشتیبانی در طی این 2 سال فراهم شد و در چند نوبت، نیروهای شرکت کننده، مانور لازم را انجام دادند. (8)»
عراقی ها برای این حمله استعداد شگرفی را آماده ساخته بودند. نشریه بررسی در این زمینه می گوید: «استعداد نیروهای دشمن در این عملیات بالغ بر 48 تیپ، بیش از 1200 تانک و نفربر و 35 گردان توپخانه با سازمان سپاه هفتم و سپاه گارد بود. (9) »در حالیکه در این سوی خط اوضاع بدین گونه بود: «در غروب روز 27 فروردین 67 استعداد نیروهای خودی از یک لشکر تجاوز نمی کرد. (10) » «6 الی 7 گردان در خط و پنج گردان در احتیاط و 15 گردان توپخانه (11) » و بدین گونه فاو سقوط کرد.
محمد حسین منصف ـــ بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس مازندران
واحد تحقیقات و اسنادمازندران
*****
(1) به نقل از کتاب ـ ارتباطات و امنیت ملی در جنگ ایران و عراق ـ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ ـ ص169
(2) مجله جینز دیفنس 21/1/67 ـ گزارش های ویژه خبرگزاری 13/1/67
(3) رادیو آمریکا 3/2/67 ـ گزارش های ویژه خبرگزاری ج.ا 4/2//67 ـ کتاب پایان جنگ ص81
(4) به نقل از کتاب ـ ما اعتراف می کنیم ـ محمد صفری ـ حوزه هنری ـ ص60
(5) به نقل از کتاب پایان جنگ ـ سیری در جنگ ایران و عراق ـ 5 ـ بررسی مطبوعات جهان ـ اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد ـ نشریه شماره 1317 ـ 4/3/67 به نقل از الدستور چاپ انگلستان ـ 7 مه 1988 ، 17/2/67 ـ ژنرال موگان کارشناس نظامی فرانسوی
(6) سند شماره 697 مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ ـ گزارش سقوط فاو ـ اسفند 67 ـ ص67
(7) منبع: سردار محسن رضایی ـ درس های تجزیه و تحلیل جنگ ایران و عراق ـ دانشکده فرماندهی و ستاد دافوس ـ دوره عالی جنگ 26/11/74
(8) منبع: خبرگزاری ج.ا گزارشهای ویژه 27/2/67
(9) منبع: معاونت سیاسی سپاه پاسداران ـ نشریه بررسی ـ اردیبهشت 67 ـ ص15
(10) منبع: پنج
(11) منبع: سند شماره 697 مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ ـ اسفند 67 ـ ص67
