پاسخ به:پیروزی فکر
جمعه 1 بهمن 1389 10:25 AM
8. مضرات بدبینی
دنیا با انسان معامه متقابله می کند. اگر بخندید به روی شما می خندد و اگر چین بر ابرو اندازید او هم مقابل شما ابرو درهم می کشد. اگر آواز بخوانید به مجالس شادمانی دعوت می شوید و اگر متفکر باشید در کنار دانشمندان جای می گیرید. بالاخره اگر مهربان و صمیمی باشید در اطراف خود مردمی را می بینید که همه شما را دوست می دارند و در گنجینه دلها را به رویتان باز می کنند. "زیمرمان"
عده کسانی که به دنبال غم می روند و از آن استقبال می کنند و بزرگش می کنند به درجه تعجب آوری زیاد است. اینان مسلماً در کار خویش موفق می شوند زیرا کسی که در جستجوی غم و اندوه باشد حتماً آنرا پیدا می کند و فقط کافی است که درهای مخیله خود را به روی غم و اندوه باز گذارد.
اغلب اشخاص بدبخت کارشان یواش یواش به بدبختی کشیده است. اینان از این رو بدبخت شده اند که عادت داشتند پیش دیگران از وضع خود شکایت کنند و از بدی هوا و غذاها و غیره بنالند. عادت کرده اند که هنگام بازگشت از یک گردش به بهانه خستگی و وقت مراجعت از یک مهمانی به بهانه ناخوشایند بودن حرفهایی که در آنجا شنیده اند غرغر کنند و به این ترتیب رفته رفته خود را به زندگانی ناخوشایندی محکوم ساخته اند.
افکار غلط و اشتباه آمیز بزرگترین دشمنان شما هستند. اشخاص متعددی را می شناسم که روی تصورات غلط خیال می کنند که کسی دوستشان ندارد مردم آنها را نمی پسندند به مصاحبت با آنان علاقه ای ندارند و پشت سرشان بد می گویند. و تحت تأثیر چنین افکاری با اندوه دائمی دست به گریبانند.
اغلب این افکار تخیلات بی اساسی بیش نیست. چنین طرز تفکری سعادت را از میان می برد و مبتلایان به آن نه تنها به خویشتن بلکه به اطرافیان خود نیز تلقین رنج و اضطراب می کنند.
دکتر ساندرس نیز چنین می گوید:
"در یک شخص اندوهگین هر قدر هم که علل غمها و اندوه ها با هم متفاوت باشد، تأثیر آنها در بدن یکسان است. فعالیت هر یک از اعضاء بدن لطمه می بیند. مخصوصاً اگر نقطه ضعیفی در اعضاء حیاتی داخلی وجود داشته باشد بیماری معنوی به آن نقطه ضعیف حمله می کند و مایه تولید بیماری جسمانی می گردد. بزرگترین مانع تداوی، سقوط معنوی است. گاهی ضعف معنوی بیشتر از علل مادی مانع بهبودی است زیرا نیرویی که برای اعاده صحت بیمار لازم است باقی نمی ماند.
ایمان و اعتقاد کامل زاییده خوشبینی و نظم در زندگی است. بدبینی صحت را از میان می برد و روحیه را ضعیف می سازد. روح متوازن هرگز در انتظار بدی نیست، امیدوار است که پیوسته با نیکی روبرو شود زیرا می داند که که نیکی یک حقیقت ابدی است و بدی چیزی جز ضعف نیکی نیست همانطور که تاریکی در نفس خویش چیز مستقلی شمرده نمی شود بلکه عبارت از نبودن روشنایی است پیوسته در جستجوی روشنی باشید زیرا روشنی تاریکی ها را از قلب و روحتان می زداید.
وقتی که روح می خواهد بدی های خود را بپوشاند بدبختی ها و اشکالات متعددی برای خود می آفریند. در هر چیزی جنبه های خوب آن را ببین.
در جستجوی کمال باش و بدی های زندگی را فراموش کن.