0

پیروزی فکر

 
alimoradis
alimoradis
کاربر طلایی2
تاریخ عضویت : آذر 1389 
تعداد پست ها : 7040
محل سکونت : آذربايجان غربي

پاسخ به:پیروزی فکر
جمعه 1 بهمن 1389  10:25 AM

6. چگونه بر هیجان ها غلبه کنیم؟
خشم و اندوه نه تنها انسان را کوچک و ضعیف می کند بلکه او را می کشد. "هوراس فلچر"
شدت زود گذر است. کینه، خشم و انتقام دوام ندارد. فعالیت جسورانه و ثابت قدمی بر همه اینها غلبه می کند. نیرومند باشید. "البرت هوبارد"
هیجانهایی که تأثیرات کشنده ای در ما دارد فقط عبارت از خشم نیست.
هیجان حتی در مواردی که درجه کشنده ای شدید نباشد، تأثیرات بسیار مضر دارد. خشم، اشتها را از میان می برد، هضم را مشکل می سازد، موازنه اعصاب را ساعتها و حتی روزهای متمادی بهم می زند به تمام مکانیسم جسمانی و در نتیجه آن به معنویات و نیروی دماغی لطمه وارد می سازد.
حسد یکی از بدترین  دشمنان صحت و سعادت است مبتلایان آن اغلب کارهای نسنجیده ای می کنند و حتی به جنایت یا انتحار دست می زنند و متأسفانه پیوسته در جراید روزانه اخبار مربوط به فجایع و جنایات عشقی را می خوانیم که عامل آنها چیزی جز حسد نیست.
پروفسور گیتس می نویسد: "هر کسی می تواند پی ببرد که در اثنای هیجانهای شدید، تنفس انسان کندتر و یا تندتر می شود نظم جریان خون بهم می خورد هضم غذا مشکلتر می شود گونه ها افسرده می گردد و چشمها گود می رود."
انسان وقتی تحت تأثیر افکار شیرین و خوشی است چه با عضلات و چه با فکر و مغز خویش خیلی بیشتر و بهتر از زمانی که دچار خشم و هیجان است می تواند فعالیت کند.
هیجانات اندوهبار و رنج آور، گذشته از اینکه فعالیت بالا را به تأخیر می اندازد و مقدار زهر را هم در بدن زیادتر می کند. برعکس در موقعی که افکار خوش و شیرین در مغز انسان وجود دارد سلولها در انساج بدن مواد مفید رشد دهنده می سازند و نیروی زندگی را زیادتر می کنند.
عرق کردن بر فعالیت کلیه می افزاید. بکوشید که به این وسیله هر چه زودتر سموم را از بدن خارج سازید. به هوای آزاد بروید و بقدری تلاش و حرکت کنید که بدنتان عرق کند.
خشم اشکال متعددی دارد. ریشه آن همان ترس است. کسی که دچار خشم می گردد بعلت ترسی که از عارضه جسمانی، ضرر مادی، لطمه   به مقام و حیثیت خویش یا از محرومیت دارد. شخص متین و محکمی که اعتماد به نفس و سجایای اخلاقی دارد هرگز خشمگین نمی شود و با حوادثی که ممکن است شخص دیگری را از خود بیخود کند به راحتی و با کمال آرامش مقابله می کند.
داروی جلوگیری از خشم "تسلط بر خویشتن" است. باید عادت کرد که حوادث را با مقیاس منطق سنجید و به طرز عاقلانه ای درباره آنها قضاوت کرد.
اگر حس خوش بینی را در نفس خود بیشتر کنید و بکوشید که همه مردم را دوست بدارید، خواهید دید که روز به روز عادت می کنید که نسبت به دیگران خشمگین نشوید و هیچ کس را تحقیر نکنید. با پیشرفت این طرز تفکر در عین حال از حسد و کینه نیز نجات خواهید یافت.
اپیکتتوس چنین گفته است:
"روزهایی که خشمگین نمی شوید بشمارید. من سابقاً عادت داشتم که روزانه یکبار خشمگین شوم بعدها این عادتم را به سه روز یکبار تقلیل دادم. اکنون هر چهار روز یکبار دچار خشم می شوم. هر وقت موفق شدید که خشمگین شدن را به یکبار در ماه تقلیل دهید آن روز یک قربانی در راه خدا بدهید."
 

تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها