پیروزی فکر

5. چگونه می توان ترس را شکست داد؟
ترس یا دشمن انسان این عصر را، گذشته از اینکه می توان از مخیله می توان بیرون کرد بکلی نیز می توان نابود ساخت. "هوراس فلچر" 
برای غلبه بر ترس پیش از هر چیزی باید تعیین کنیم که از چه می ترسیم؟ ترس ما از چیزی است که هنوز ظهور نکرده است و وجود ندارد یعنی بدبختی محتملی است که پیش از وقوع آن، احتمالش مغزمان را اشغال کرده است.
اما ترس و نگرانی شما را ضعیف می سازد. رنجتان را زیادتر می کند و خطر را بیشتر می سازد. باید گفت علت این که این بیماری اغلب منجر به مرگ می شود و زود به دیگران سرایت می کند این است که همه از آن می ترسند. یک فرد طبیعی با نشاط و نترس به این سادگی ها دچار این بیماری نمی شود.
برای غلبه بر ترسها پیوسته در فکر خود اینطور قضاوت کنید که این ترسها بجز مخیله شما در جای دیگری وجود ندارد و بخوبی در مغز خود جای دهید که این خطرات احتمالی چه تحقق پیدا کند و چه پیدا نکند ترس فعلی شما بجز اتلاف وقت و کاهش نیروی معنوی و بدنی شما چیزی نصیبتان نخواهد کرد.
بیرون راندن ترس از مغز و جانشین ساختن افکار خوش و اعتماد و امید، در هر روز و هر ساعتی امکان دارد و باید اجرا شود. گرچه درآغاز کار تغییر جهت افکار تا اندازه ای دشوار جلوه می کند ولی برای کمک به شروع چنین کاری راههای مختلف وجود دارد. مثلاً انسان کاری را که در دست دارد رها کند و به کار دیگری بپردازد یا مشغله بزرگی برای خود ایجاد کند که توجه او را در یک نقطه متمرکز سازد یا حادثه خوشی از زمانهای گذشته را بخاطر آورد، بخواندن کتابی بسیار جالب یا تفریحی بپردازد، به یک گردش طولانی دست زند با شخص خوش مشربی ملاقات کند. همه ترسهای جزیی به یک ترس بزرگ منجر می شوند و آن ترس از مرگ است چون تا دنیا دنیاست مرگ بعنوان رازی در روی زمین باقی خواهد ماند.
و. بایک می گوید:
"در پشت دیوارهای قبر هر حادثه ای  که اتفاق بیفتد برای ما اهمیتی ندارد و خود قبر در نظر ما به منزله "هیچ" است. فکر تنگی گور، سردی مراسم تشیع و منظره خوابیدن زیر خروارها خاک برای زندگان، آری فقط برای زندگان رنج آور است."
چیزی غیر واقعی تر از قبر وجود ندارد. پس از اینکه روح از بدن جدا شد وضع جسم ما با وضع موهایی که سلمانی از سرمان می تراشد و به زمین می ریزد هیچ فرقی ندارد. از این رو به هیچ وجه نباید برای دلسوزی به آن مغزمان را فرسوده کنیم.
به هر وسیله و با استفاده از هر چاره ای که باشد غلبه بر ترس از لحاظ تقویت سجایا و خصائص روح، پیروزی بزرگی محسوب می شود. تا این پیروزی به دست نیاید روح بشر از رسیدن به مقام حقیقی خویش و کسب نیروی خدادادی و ترقی و تعالی محروم می ماند.