پاسخ به::: خواص ميوه ها و گياهان :: گ
پنج شنبه 30 دی 1389 11:23 PM
گل گندم
|
مشخصات گياه شناسي :
گياه کوچکي است که برگ هاي فوقاني ساقه آن باريک و بدون دندانه بوده ولي برگ هاي قاعده اي داراي بريدگي هاي عميق بوده گل ها لوله اي شکل و آبي رنگ مي باشند و در مجموعه هايي که کاپيتول ناميده مي شوند قرار مي گيرند. گل آذين را برگ هايي کوچک و همپوشان که در حاشيه مژه دار هستند فرا مي گيرند. |
|
انتشار جغرافيايي :
در بسياري از مناطق کشور از جمله نواحي شمال کشور، تهران، خراسان و بلوچستان و آذربايجان مي توان اين گياه را مشاهده کرد. گياه مذکور در داخل مزارع گندم فراوان مي باشد و وجه تسميه اين گياه نيز همين است. |
|
ترکيبات شيميايي :
در ترکيب شيميايي اين گياه عناصر معدني همچون منگنز، پتاسيم، فسفر و ... ديده مي شود. از طرف ديگر ترکيبي موسوم به سنتورين در اين گياه وجود دارد که خاصيت تب بر دارد. |
|
قسمت مورد استفاده :
تمامي قسمت هاي گياه از جمله گل ها و ميوه اثر دارويي دارند. |
|
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1.شستشوي چشم : از دم کرده گل اين گياه به همراه 5 گرم گل اکليل و 10 گرم برگ بارهنگ که در 25 گرم آب به مدت 15 دقيقه مي جوشد محلولي بدست مي آيد که از آن براي شستشوي چشم استفاده مي شود. 2.درمان التهابات پلک ها : دم کرده گل هاي اين گياه با استعمال خارجي بر روي پلک ها به کار برده شود التهاب آنان را رفع مي نمايد. 3.درمان يبوست : ميوه گل گندم اثر مُسهل داشته و يبوست را رفع مي نمايد. |
