پاسخ به::: خواص ميوه ها و گياهان :: ش
پنج شنبه 30 دی 1389 10:57 PM
شنبليله
|
مشخصات گياه شناسي :
گياه بسيار کوچکي است با برگ هاي مرکب 3 برگچه اي که برگچه ها در حاشيه شديداً دندانه دار مي باشند گل ها زرد رنگ و کوچک بوده و ميوه آن نيام درازي به اندازه 3 تا 8 سانتي متر مي باشد. |
|
انتشار جغرافيايي :
شنبليله در نواحي مختلف ايران به عنوان يک سبزي خوراکي کاشته شده و مصرف مي شود. به صورت خود رو در نواحي مختلف آذربايجان، اصفهان، فارس و خراسان رويش دارد. |
|
ترکيبات شيميايي :
شنبليله حاوي مقادير زيادي آهن و فسفر بوده و همچنين آلکالوئيدي موسوم به تري گونلين در آن يافت شده است. اين ماده شباهت زيادي به پيش ساز ويتامين B2 که اسيد نيکوتينيک ناميده مي شود دارد. |
|
قسمت مورد استفاده :
دانه هاي گياه مهمترين قسمت دارويي آن به شمار مي آيد. |
|
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1.نرم کننده پوست : جوشانده دانه ها شنبليله براي نرمي پوست و همچنيني رفع تحريکات جلدي به کار مي رود. به اين منظور مي توان جوشانده مذکور را به شکل کمپرس به کار برد. 2.گشاد کننده عروق : دانه هاي شنبليله اگر به مقدار زياد مورد استفاده قرار گيرند باز کننده مجاري عروق بوده و از اين رو براي پيشگيري از بيماري سکته قلبي بسيار مؤثر مي باشند همچنين تا حدودي براي رفع تصلب شرائين مي توان از آن بهره جست. 3.درمان لاغري و ضعف عمومي : شنبليله خصوصاً دانه هاي آن به لحاظ دارا بودن برخي عناصر همچون آهن در درمان ضعف عمومي بدن بسيار مؤثر مي باشد. به اين منظور دانه هاي شنبليله به طور مستقيم و به طريق خوراکي مصرف مي شوند ولي با توجه به بوي ناپسند دانه ها خصوصاً دانه هاي در حال خرد شدن بهتر است دانه هاي خرد شده به صورت آرد با مواد شيرين و معطر مخلوط و بعداً مصرف شوند. 4.درمان ورم لوزه ها : جوشانده دانه هاي شنبليله اگر بهشکل غرغره استعمال شود در رفع ورم لوزه ها بسيار مفيد و مؤثر مي باشد. |
