پاسخ به::: خواص ميوه ها و گياهان :: ش
پنج شنبه 30 دی 1389 10:57 PM
شاهتره
|
مشخصات گياه شناسي :
گياهي است با برگ هاي کم و بيش سبزرنگ که شدياً منقسم بوده و بريدگي هاي نازک و باريک دارند. گل هاي آن به رنگ سفيد يا صورتي بر روي گل آذين هاي خوشه مستقرند. ميوه کوچک مدور يا بيضوي شکل بوده و از نوع فندقه مي باشد. |
|
انتشار جغرافيايي :
مناطق وسيعي از ايران از جمله مناطق حاشيه درياي خزر، آذربايجان، فارس، خراسان و قسمت هاي مرکزي چون تهران محل رويش اين گياه مي باشد. البته گونه دارويي اصلي Fumaria officinalis است که در ايران رويش ندارد ولي گياه شاهتره ايراني نيز تا حدودي اثرات آن را دارد. |
|
ترکيبات شيميايي :
ترکيبات شيميايي مختلف چون اسيد فرماريک، فوماريک و اسيد سوکينيک را در قسمت هاي مختلف شاهتره مي توان يافت. |
|
قسمت مورد استفاده :
کليه قسمت هاي گياه مخصوصاً سر شاحه گلدار آن مورد استفاده دارويي دارد. |
|
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1.تصفيه خون : از عرق شاهتره که به شکل سنتي تهيه مي شود مي توان جهت تصفيه خون استفاده نمود. البته از جوشانده گياه نيز مي توان به اين منظور استفاده نمود. 2.مدرن و معرق : به عنوان داروي معرق و ادرارآور مي توان جوشانده شاهتره را مصرف نمود. جوشانده يا دم کرده 50 تا 65 در هزار از گياه خشک که روزانه به مقدار يک فنجان قبل از وعده غذايي مصرف مي شود به اين منظور استفاده مي شود. 3.درمان تبخال : جوشانده 60 در هزار گياه خشک را مي توان براي درمان تبخال و ديگر بيماري هاي پوستي به شکل خارجي مصرف نمود. بايد متذکر شد براي حصول نتيجه مطلوب در درمان بيماري هاي پوستي بايد درمان را مدتي ادامه داد. |
