دانشمندان سایر علوم

شهرت چارلز ببیج ریاضیدان انگلیسی مرهون طراحی نخستین مفاهیم اصلی رایانه های قابل برنامه ریزی است.

هنگامی که ببیج رشد می یافت، پدرش که بانک دار ثروتمندی بود به او اجازه داد که در خانه تحصیل و از بهترین منابع درسی اروپایی استفاده کند. ببیج در سال 1810 وارد کمبریج شد، ولی از رکورد علم در انگلیس در مقایسه با اروپا نگران بود. از هنگامی که هنوز دانشجو بود ترجمه ی متون اصلی فرانسوی به انگلیسی را برای مدارس انگلیس سازمان دهی کرد.

در سال 1820 ، ببیج یک وسیله ی مکانیکی را برای تکرار محاسبه ها ساخت. در ماشین حساب مکانیکی او، از اختصار ریاضی لگاریتم های برای ضرب، تقسیم و به توان رساندن اعداد استفاده می شد. این ماشین که موتور تفاضلی نامیده می شد جایزه ای را در سال 1823 از انجمن نجوم دریافت کرد. ببیج برای تامین هزینه ی یک نمونه در اندازه ی واقعی به حکومت انگلیس روی آورد و در طول دو سال بعدی او 6000 پوند از دارایی خود و 17000 پوند از بودجه ی حکومت را صرف این کار کرد ولی این نمونه هرگز تکمیل نشد.

با این وجود، ببیج طرح های دیگری داشت که تکمیل شدند. او تعدادی اختراع های کوچک تر از جمله سپر جلو لکوموتیو، سرعت سنج و یک افتالموسکوپ (چشم بین) برای معاینه ی درون چشم عرضه کرد.

ببیج در بسیاری از سازمان های عملی نیز فعال بود. او یکی از پایه گذاران انجمن سلطنتی نجوم و انجمن آماری لندن است.

ببیج از ریاضیات در پژوهش های روی زمان و حرکت استفاده می کرد. کمیسیون پست انگلیس برای بررسی هزینه ی تحویل بسته های پستی با او قراردادی بست. اعتقاد مرسوم آن بود که هزینه ی یک محموله ی پستی باید بر مبنای وزن و طول مسافت تا مقصد آن باشد. نظریه ی قیمت یکسان  هزینه ی پستی توسط عده ی دیگری پیشنهاد شده بود. ببیج این نظر را به آزمایش گذاشت. او نشان داد که هزینه ی توزین یک پاکت نامه و تعیین مقصد و پست آن نسبت به قیمت یکسان بسیار بیشتر است.

در سال 1841 انگلستان نخستین سیستم نامه رسانی جدید به وسیله ی یک تمبر یک پنی برای یک پاکت نیم اونسی را که به هر جای کشور فرستاده شود، پایه گذاری کرد.

ببیج موتور تفاضلی را کنار گذاشت، زیرا او دستگاه بسیار بزرگتری را که یک رایانه ی قابل برنامه ریزی کارآمد بود طراحی کرد. برای این دستگاه پنج جزء اصلی را پیش بینی کرد. محل ذخیره (حافظه) که شامل متغیرهایی بود که روی آن ها اعمالی نظیر محاسبه های میانی انجام می گرفت. کمیته ها به قسمت اصلی دستگاه (واحد پردازش مرکزی) آورده می شد تا روی آنها عملیات انجام گیرد. کنترل کننده (برنامه ی رایانه) که دستورالعمل ها را به واحد پردازش مرکزی می داد. دوست ببیج، لیدی آدا بایرون، نخستین برنامه ها برای رایانه ها را نوشت. ورودی دستگاه توسط کارت های سوراخ نشده صورت می گرفت و خروجی نیز کارت های سوراخ نشده یا چاپ گر بود.

با این وجود به رغم 30 سال کار و هزینه ی بسیار زیاد موتور تحلیل گر هرگز کامل نشد و ببیج ایمان خود را به موفقیت از دست داد. نخستین رایانه ها در طول جنگ دوم جهانی به بهره برداری رسیدند. مفاهیم ببیج تقریبا 100 سال از زمان خود جلوتر بود.