گریه ی شبانه

بخش اگه تو قصه مون

دو رنگ و نامرد نبودم

ببخش که عاشقت بودم

خسته و دل سرد نبودم

                                                         ببخش که مثل تو نشد

                                                         خیانتو یاد بگیرم

                                                         اگر که گفتم به چشات

                                                         بزار واسه تو بمیرم

ببخش اگه تو گریه هام

دو رنگی و ریا نبود

اگر که دستام مثه تو

با کسی آشنا نبود

                                                         ببخش اگه تو عشقمون

                                                         کم نمی ذاشتم چیزی رو

                                                         ببخش که یادم نمی ره

                                                         اون روزای پاییزی رو

لیاقت دستای تو

بیشتر از این نبود عزیز

نه نمی خوام گریه کنی

برای من اشکی نریز

                                                        لیاقت چشمای تو

                                                        نگاه ِ پاک ِ من نبود

                                                        ببین چی ساختی از من

                                                        مغرور ِ عاشق ِ حسود