پاسخ به:اخبار پزشکی
سه شنبه 28 دی 1389 7:47 PM
| پديده دندان درآوردن عبارت است از ظهور متوالي دندانهاي شيري و دايمي. دندانهاي جديد بهطور مداوم از 6 ماهگي تا 3 سالگي در ميآيند. كودك بين 12-6 سالگي دندانهاي شيري خود را از دست ميدهد و دندانهاي دايمي جاي آنها را ميگيرد. بهطور متوسط اولين مجموعه دندانها در مدتكوتاهي بعد از دومين سالروز تولد، كامل ميگردد. |
| علايم شايع |
توليد بيش از حد بزاق، دندان قروچه و جويدن هر چيزي كه بچه بتواند بگيرد.
درد (اين علامت را نميتوان ثابت كرد ولي احتمالاً ايجاد ميگردد).
لثهها ممكن است قرمز و متورم شوند.
تحريكپذيري
كج خلقي؛ لجبازي
اشكال در به خواب رفتن
گريه بيش از حدمعمول
دندان در آوردن هرگز نبايد علت تب، استفراغ، اسهال، بياشتهايي طولاني، درد گوش، تشنج، سرفه يا بثور محل پوشك در نظر گرفته شود. اينها علايم يك بيماري هستند. |
| علل |
| تكامل فيزيولوژيك طبيعي. |
| عوامل تشديد كننده بيماري |
| مشكلات مربوط به دندان در آوردن با هيچ يك از عوامل خطرزاي شناخته شده ارتباط ندارند. |
| پيشگيري |
مشكلات مربوط به دندان در آوردن را نميتوان پيشگيري كرد ولي ميتوان علايم آن را تسكين داد. زمان دندان در آوردن بسيار متغير است. البته توالي دندان در آوردن طبيعي در كودكان به شرح زير است:
اولين دندانها (دندانهاي پيش تحتاني) در حدود 6 ماهگي، در دخترها زودتر از پسرها
اولين دندان دايمي در حدود 6 سالگي
دندانهاي آسياي كوچك بين 12-10 سالگي دندانهاي آسياي بزرگ در حدود 12 سالگي |
