پاسخ به:طب قرآني 2
سه شنبه 28 دی 1389 7:53 PM
رابطه قرآن و بهداشت و پزشکی2
در کشورهای اسلامی بیمارستانهای متعدد و پیشرفته بنا نهاده شد به صورتی که در روزگار قدیم، درحدود هشتاد بیمارستان درکشورهایاسلامی به پا شده بودکه بعضی از آنها قرنها تمام بیماران را به صورت رایگان معالجه میکردند و بزرگترین بیمارستان قرون وسطی در مصر ساخته شد که برای بیماران مختلف بخش های جداگانه داشت و در شهرهای بزرگ برای مراقبت از بیماران روانی، تیمارستانها ساخته وحتی اولین مدرسه پزشکی را در اروپا (سالیدین ایتالیا ) مسلمانان ایجاد نمودند.[4] و پزشکان صاحب نامی همچون زکریای رازی، ابوریحان بیرونی، و ابو علی سینا آثار جاویدانی به جهان عرضه نمودند که تا کنون در مراکز علمی بزرگ دنیا مورد استفاده قرار می گیرند. راز توجه مسلمانان به علوم مختلف همچون پزشکی را باید در پیام های قرآن کریم و مفسران آن یعنی پیامبر (ص) و اهل بیت پیامبر جستجو کرد. در کنار دعوت عمومی آیات قرآن به دانش و تعمق و تفکر درپدیده های طبیعت، موارد خاصی نیز وجود دارد که انسان را به تعلیم و تعلّم در شاخه های علوم پزشکی هدایت می کند.[5] شایداز همین روی بوده است که در حوزه های علمیه علم طب، همچون سایر رشته های علوم تدریس میشده است.
قرآن و بهداشت
و از آنجا که انسان موجودی دو بعدی(مادی و معنوی) است ، قرآن کریم نیز به هر دو بعد نظر دارد و میخواهد جسم و جان هر دو را شفا دهد.
آیات مرتبط با پزشکی و بهداشت روح و روان را میتوان در دو دسته جداگانه مطرح نمود:
الف ـ بهداشت روانی:
در متن تعالیم اسلامی، روشهایی برای مقابله با ناکامیها و سازگاری با سختیها ذکر شدهکه آنها را در سه بخش «روشهای شناختی» « روشهای رفتاری» و« روشهای عاطفی» مورد بررسی قرار میدهیم.
1ـ روشهای شناختی:
دراین روشها که برشناختهای فرد نسبت به جهان و زندگی فردی و اجتماعی تأکید میشود فرد با استفاده از شناختها در صدد مقابله با تنیدگیها بر میآید و به کمک توانایی فکری و ذهنی خود، با مشکل برخورد میکند. از جمله روشهای شناختی میتوان به موارد زیر اشاره نمود:
- ایمان به خدا: ایمان به خدا باعث میشود که فرد متکی بر موجودی شود که علم، قدرت و خیر خواهی بینهایت دارد، ولذا ترس و دلهره و اضطراب و تزلزل در فرد ایجاد نمیشود و احساس بینیازی و آرامش به او دست میدهد. «هوالذی انزل السکینه فی قلوب المؤمنین.... او (خدا) کسی است که آرامش را در دلهای مؤمنان نازل کرد...»فتح/ 4
س
