چهارده توصیه امام صادق(ع) برای زائران امام حسين(ع)

💠چهارده توصیه امام صادق(عليه السلام ) برای زائران امام حسين(عليه السلام ) 🔰

🔸راوی می‌‌‌‌گويد به امام صادق(عليه السلام ) عرض كردم: اگر به زيارت پدر شما برويم حج كرده‌‌ايم؟

🔸فرمود: آرى.

🔸پرسيدم: پس آنچه بر حاجى لازم است بر ما نيز لازم است؟

🔸فرمود: چه چيز؟

🔸عرض كردم: چيزهايى كه براى حاجى لازم است.

🔻فرمود: لازم است؛

🔸 با همسفرت خوش رفتار باشى،

🔸 كمتر حرف بزنى، مگر در خير و خوبى،

🔸 فراوان به ياد خدا باشي،

🔸 لباست تميز باشد،

🔸 پيش از رسيدن به حائر [حسينى] غسل كنى،

🔸خاشع باشى،

🔸و نماز زياد بخوانى،

🔸و بر محمّد و آل محمّد بسيار صلوات فرستى،

🔸 از برداشتن آنچه مال تو نيست خوددارى كنى،

🔸 چشمت را [از حرام] فرو بندى،

🔸اگر ديدى يكى از همسفرانت، توشه‌‌اش تمام شده و از سفر بازمانده، لازم است به او رسيدگى و كمك مالى كنى،

🔸 تقيّه را(كه قوام و استحكام دين تو به آن است) رعايت كنى،

🔸و از محرمات و آنچه نهي شده‌‌اي پرهيز کني،

🔸و از دلخوري و قسم خوردن زياد و جر و بحث، كه در آن سوگند خورده شود، دورى كنى.

🔰پس، اگر اينها را رعايت كردى حج و عمره تو به طور كامل انجام شده است. و بخاطر هزينه‌‌ها و دور شدن از خانواده‌‌ات و خودداری از آنچه به آن مايل هستى، از کسي(خدايی) كه آنچه نزدش بوده و تو آن را طلب كردى، استحقاق پيدا مى ‌كنى كه از سفرت برگردی در حالى كه مغفرت و رحمت و رضوانش شامل تو شده باشد.

🔹عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِم‌ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللهِ(علیه السلام ) قَالَ: قُلْتُ لَهُ إِذَا خَرَجْنَا إِلَى أَبِيكَ أَ فَكُنَّا فِي حَجٍّ قَالَ بَلَى قُلْتُ فَيَلْزَمُنَا مَا يَلْزَمُ الْحَاجَّ قَالَ مِنْ مَا ذَا قُلْتُ مِنَ‌ الْأَشْيَاءِ الَّتِي يَلْزَمُ الْحَاجَّ قَالَ يَلْزَمُكَ حُسْنُ الصَّحَابَةِ لِمَنْ يَصْحَبُكَ وَ يَلْزَمُكَ قِلَّةُ الْكَلَامِ إِلَّا بِخَيْرٍ وَ يَلْزَمُكَ كَثْرَةُ ذِكْرِ اللهِ وَ يَلْزَمُكَ نَظَافَةُ الثِّيَابِ وَ يَلْزَمُكَ الْغُسْلُ قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَ الْحَائِرَ وَ يَلْزَمُكَ الْخُشُوعُ وَ كَثْرَةُ الصَّلَاةِ وَ الصَّلَاةُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ يَلْزَمُكَ التَّوْقِيرُ لِأَخْذِ مَا لَيْسَ لَكَ وَ يَلْزَمُكَ أَنْ تَغُضَّ بَصَرَكَ وَ يَلْزَمُكَ أَنْ تَعُودَ إِلَى أَهْلِ الْحَاجَةِ مِنْ إِخْوَانِكَ إِذَا رَأَيْتَ مُنْقَطِعاً وَ الْمُوَاسَاةُ وَ يَلْزَمُكَ التَّقِيَّةُ الَّتِي قِوَامُ دِينِكَ بِهَا وَ الْوَرَعُ عَمَّا نُهِيتَ عَنْهُ وَ الْخُصُومَةِ وَ كَثْرَةِ الْأَيْمَانِ وَ الْجِدَالِ الَّذِي فِيهِ الْأَيْمَانُ فَإِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ تَمَّ حَجُّكَ وَ عُمْرَتُكَ وَ اسْتَوْجَبْتَ مِنَ الَّذِي طَلَبْتَ مَا عِنْدَهُ بِنَفَقَتِكَ وَ اغْتِرَابِكَ عَنْ أَهْلِكَ وَ رَغْبَتِكَ فِيمَا رَغِبْتَ أَنْ تَنْصَرِفَ بِالْمَغْفِرَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَانِ». 📗 كامل الزيارات، ص ۱۳۰

حجت السلام قربان منتظمی