پاسخ به::::: خواص ميوه ها و گياهان :: - ت
سه شنبه 28 دی 1389 1:10 PM
تُرب
|
مشخصات گياه شناسي :
گياهي است علفي داراي برگ هايي با قطعات نامنظم و ريشه غده اي به رنگ سفيد، قرمز يا سياه که همان ترب يا تربچه خوراکي است. گل ها سفيد، صورتي يا مايل به بنفش بوده و ميوه گياه همانند ساير گياهان تيره شب بو خورجيني است که به نوک نسبتاً درازي ختم مي شود. |
|
انتشار جغرافيايي :
اين گياه زارعي بوده و در سراسر کشور کاشته مي شود. |
|
ترکيبات شيميايي :
برگ و ريشه ترب سياه، سفيد و قرمز که همان تربچه مي باشد حاوي ويتامين هاي گروه B و ويتامين C مي باشند. از طرف ديگر در ريشه انواع ترب گلوکوزيدهاي گوگرددار به فراواني وجود دارند که بوي خاص آنها در هنگام خوردن نيز به دليل وجود اين ترکيبات مي باشد که در اثر تجزيه توليد گاز S H2 مي نمايند. |
|
قسمت مورد استفاده :
برگ، ريشه متورم و تخم ترب مصارف دارويي فراواني دارند. |
|
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1.درمان خارش چشم و تقويت آن : آب ريشه ترب خارش چشم را تسکين داده و چشم را تقويت مي نمايد. به اين منظور روزي سه بار و هر چند قطره از آن بايد در چشم چکانده شد. 2.کاهش يبوست : ريشه انواع ترب خاصيت ملين داشته و يبوست را درمان مي کند. در اين مورد ريشه ترب همراه با پوست آن بعد از غذا بايد مصرف شود. 3.رفع سنگ مثانه : مصرف آب برگ و يا شاخه ترب سنگ مثانه را خارج مي کند. 4.رفع سرفه و اخلاط سينه : مصرف آب ترب پخته شده عوارض مذکور را از بين مي برد. درمان بريدگي و بثورات جلدي : مصرف خوراکي، تخم ترب با سرکه براي برطرف کردن بثورات جلدي و مصرف آن به شکل ضماد بر روي موضع گزيدگي مار مفيد است. |
