پاسخ به:::: خواص ميوه ها و گياهان :: - پ
سه شنبه 28 دی 1389 12:56 PM
پونه
|
مشخصات گياه شناسي :
گياهي است علفي و داراي دو نوع ساقه، زير زميني و خزنده، برگ ها متقابل، بيضوي شکل، نوک تيز و در حاشيه دندانه دارند. گل ها به رنگ گل روشن يا ارغواني مايل به بنفش بوده و به تعداد زياد در مجاور يکديگر در گل آذين هاي سنبله مانند مجتمع شده اند. |
|
انتشار جغرافيايي :
منشأ اوليه اين گياه کشور انگلستان است ولي امروزه در ايران و ساير کشورها به دليل اسانس فراوان و بسيار مطبوعش به طور گسترده کشت مي شود. |
|
ترکيبات شيميايي :
عمده ترين و مهمترين ترکيب شيميايي اين گياه اسانس مانت است که ترکيبي از اسانس مانتول، اترهاي مانتون و برخي اسيدهاي آزاد مي باشد. |
|
قسمت مورد استفاده :
سرشاخه گل دار و برگ هاي تازه گياه به سبب دارا بودن اسانس فراوان مصارف دارويي دارند. |
|
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1.تقويت دستگاه گوارشي : از اسانس مانت که از اين گياه استخراج مي شود به مقدار 1 تا 3 قطره و چند مرتبه در شبانه روز در يک نوشابه ساده مي توان براي تقويت معده درمان اسهال هاي ساده، رفع دل پيچه و همچنين بادشکن استفاده نمود. 2.تسکين دردهاي موضعي : اسانس مانتول که در ترکيب اسانس مانت در اين گياه وجود دارد و مي توان آن را در ساير انواع پونه نيز مشاهده نمود اثر آرام کننده درد دارد و مي توان از آن براي تسکين دندان درد، سياتيک، سر درد و دردهاي موضعي بدن استفاده نمود. در اين موارد از پماد مانتول که از مخلوط کردن اسانس و پارافين ساخته، مي شود با استعمال خارجي استفاده مي شود. |
