پاسخ به::: خواص ميوه ها و گياهان :: - الف
سه شنبه 28 دی 1389 12:14 PM
آويشن شيرازي
|
مشخصات گياه شناسي :
گياهي است علفي يت بوته اي ضعيف که شاخه هاي آن کوتاه و تا حدي چوبي مي باشند. برگ ها باريک يا بيضوي شکل بوده و حاشيه آنان تا حدودي برگشته به عقب است. جام گل گياه سفيد رنگ بوده و تمامي بخش هاي گياه واجد طعم و بويي معطر است. |
|
انتشار جغرافيايي :
اين گياه به حالت وحشي در ايران ديده نشده ولي به عنوان گياه دارويي در برخي نقاط کشور کشت مي شود. |
|
ترکيبات شيميايي :
اين گياه حاوي اسانس فرار تميول و همچنين کمي تانن در برگ ها و سرشاخه هاي گل دار مي باشد. |
|
قسمت مورد استفاده :
جوانه هاي گل دار مورد استفاده دارويي دارند. |
|
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1.مسکن سرفه : گياه فوق به دليل خاصيت ضد التهابي که دارد مسکن سرفه هاي اسپاسموتيکي مي باشد. در اين مورد دم کرده 1ـ2 قاشق غذاخوري برگ در يک ليتر آب به ميزان روزي 3 بار و هربار يک فنجان توصيه مي شود. 2.درمان اسهال : دم کرده آويشن اسهال و ديگر ناراحتي هاي گوارشي را تا حد زيادي درمان مي کند. همچنين براي آن اثر اشتهال آور و نيز قائل شده اند. 3.التيام زخم ها : استعمال خارجي آئويشن به شکل ضماد اثر قابل توجهي در التيام زخم ها دارد. |
