گیاه گشنیز كوهی

این گیاه هم به صورت اهلی كشت می شود و هم در كوه می روید ولی گیاهی كه در كوه می روید دارای خواص بیشتری است. برگ و میوه این گیاه مورد توجه می باشد كه منبع ویتامینهای C و B و A است. موارد استفاده این گیاه برای ناراحتیهای قلبی، نیرو دهنده مغز و برطرف كننده هیستری و غش، اشتها آور، ضد جوش و آفت دهان، ضد عفونی كننده مجاری تنفسی در زمان سرماخوردگی و زكام و حساسیت ناشی از آبریزش بینی می باشد. 

این گیاه با تمام خواصی كه دارد مصرف زیاد آن ممکن است مضر باشد. از جمله ضررهای مصرف زیاد این گیاه عبارتند از: خوابهای پریشان و آشفته، بی خوابی، نسیان و فراموشی و لكنت زبان. 

مقدار مصرف این گیاه باید توسط پزشك تعیین شود كه باید ۲٥ گرم در یك لیتر آب بصورت جوشانده و۲ تا ٤ گرم از پودر دانه اش مورد استفاده قرار گیرد. 

مناطق رویش این گیاه در ارتفاعات است و فصل گل دهی گیاه از اواسط اردیبهشت تا اواخر تیرماه می باشد.