زندگی با امام

لطيف‌تر از گل

هنگامي كه تواضع و فروتني با لطافت و مهرباني درآميخته و محبت از جام مستانه‌ي چشم محبوب بر ساغر جان عاشقان ريخته شود، عاشق نمي‌داند به گلي كه در دست يار است، بنگرد يا بر گل تبسم چهره‌ي او نظر اندازد. چه مي‌گويم؟
عاشق به خوبي مي‌داند كه كدام را برگزيند: « يك بار كه با جمعي از پرسنل نيروي دريايي ارتش در حسينيه‌ي جماران به محضر امام شرفياب شديم، در ابتداي برنامه، گروه سرود و موزيك ارتش در حضور امام سرودي را اجرا كردند و بعد از آن، پرسنل شاخه‌هاي گلي را كه در دست داشتند، به سمت جايگاه امام پرتاب مي‌كردند.
بعد از لحظاتي امام به حاج احمد آقا و آقاي انصاري كه در كنار ايشان بودند، آهسته چيزي گفتند.
پس از اين ديدم آن‌ها شاخه‌هاي گل را از زمين بر مي‌داشتند و به امام مي‌دادند و ايشان با مهرباني و تبسّم خاصي آن‌ها را به ميان جمعيت پرتاب مي‌كردند.»

منبع: پايگاه اطلاع رساني www.imam-khomeini.com