مریوان و دیدنی های آن
مریوان مركز شهرستانی به همین نام است كه از شمال به شهرستان سقز، از شرق و جنوب شرقی به شهرستان سنندج، از جنوب به بخش نوسود از شهرستان پاوه و از غرب و شمال غربی به خاك عراق محدود است. شهر مریوان در 125 كیلومتری شمال غربی سنندج قرار دارد.
سابقه مریوان به پیش از اسلام باز میگردد. با توجه به آثار باستانی موجود، احتمالا در دوره پارت و ساسانی این شهر از نقاط مهم ایران محسوب میشده است. مریوان را در تاریخ و متون قدیم "مهروان"، متشكل از واژه "مهر" و "وان" به معنی جایگاه مهر، نامیدهاند. این شهر به علت موقعیت میانراهی بین تیسفون و تخت سلیمان، مراغه و دینور از مراكز شهری بسیار كهن كردستان بوده است. در دوران اسلامی و در قرن سوم ه. ق. این شهر به دلیل داشتن دو دژ به نامهای "دژان" و "دزان" از شهرت بسیار برخوردار بود. برخی نیز مریوان را منسوب به "مروانبن حكم عرب" میدانند.
قدمت فعلی شهر مریوان به حدود یك قرن پیش میرسد. در آن زمان، یكی از بزرگان قاجار به نام "فرهاد میرزا معتمدالدوله" كه در این منطقه حكومت میكرد به دستور ناصرالدینشاه قاجار در سال 1282 ه. ق. قلعهای مستحكم در این شهر ساخت كه به شاهآباد (دژ شاهپور) مشهور شد. بعدها در كنار همین قلعه نظامی، روستایی به نام "قلعه مریوان" نام گذاری شد. شهر مریوان تا سال 1344 رسما "دژ شاهپور" نامیده میشد.
از مراكز دیدنی این شهرستان می توان به قلعه هلوخان (ایمام) از دوره صفوی، دریاچه زریوار، پل كاران، روستای دیدنی اورامانات تخت، روستای دركی، آبشار كوبله، آبشار بل و مقبره پیرشالیار اشاره نمود.
آبشار کویله
یكی از اماكنهای دیدنی استان كردستان آبشار "كویله" است كه در شهرستان مریوان و در مسیر جاده مریوان-سقز واقع است. این آبشار زیبا در فصل بهار از مكانها دیدنی و زیبای منطقه محسوب میشود.
آبشار بل
در یكی از روستاهای منطقه اورامان و در مرز استان كرمانشاهان، روستایی به نام "بل" واقع است. در كنار این روستا، در جادهای كه به "كوسه هجیج" منتهی میشود، آبشاری زیبا وجود دارد كه به عقیده كارشناسان دارای آب عالی برای شرب است. این آب با فشار زیاد و حجم بسیار از شكاف كوهی بیرون می ریزد و عظمت و شكوه طبیعت را جلوهگر میسازد. این آب در مسیر خود به رودخانه سیروان میریزد.
دریاچه زریوار (درياچه زيبا و ديدني زريوار؛ مريوان)
دریاچه زریوار (کسر ز رایجتر است) در سه كیلومتری شمال باختری مریوان و در ارتفاع 1285 متری از سطح دریا قرار داد و از زیباترین میراثهای طبیعی استان كردستان به شمار میآید. آب این دریاچه از چشمههای جوشان و رودخانههای چندی كه به آن میریزد، تامین میشود. طول دریاچه شش كیلوتر و عرض آن 1700 تا 3000 متر است. مساحت آن حدود 720 هكتار است.
دریاچه زریوار؛ مریوان؛ عکس از علی مجدفر
وجه تسمیه زریوار و زریبار كه هر دو در منطقه متداول است، به واژه "زری" كه در زبان كردی به معنی دریاچه است، باز میگردد. پسوند "دار" و "بار" پسوند تشبیهی و زریبار یا زریوار به معنی دریاچهوار است.
درباره این دریاچه افسانههای متعددی وجود دارد كه مشهورترین آنها حکایت از وجود شهری مدفون در زیر آبهای دریاچه دارد.
مناظری از دریاچه زیبای زریوار؛ مریوان؛ عکس از علی مجدفر
