14500 پ.م

3000پ.م

2485پ.م

2354پ.م

فرانسه: ديوار نگاره هاي غار لاسکو بر اساس برخي نظريات،نمايش دهنده صور فلکي هستند.

سومري ها نخستين فهرست ستاره اي را تهيه و براي نخستين بار، صور فلکي دايره البروج را نام گذاري کردند.

اهرام بزرگ مصر در راستاي جهت هاي اصلي بنا نهاده شدند که احتمالا کاربردهاي رصدي نيز داشته اند.

نخستين بانوي منجم شناخته شده در بابل زندگي و فعاليت داشت.

2000پ.م

1900پ.م

650  پ.م

600  پ.م

در کهن ترين منبع بابلي که به دست آمده، به رصد ماه گرفتگي اشاره شده است.

انگلستان: ساخت استون هنج از سال 3100 تا 1500 پ.م به طول انجاميد. اين بنا نيز کاربرد نجومي فراواني داشته است.

جدول ستاره اي از کتابخانه آشور بانيپال، آخرين پادشاه آشور به دست آمده است.

تالس براي اولين بار بيان کرد که مي توان براي درک عالم از قانون هاي ساده استفاده کرد. او فرض کرد که زمين روي اقيانوس پهناوري شناور است. 

580  پ.م

523  پ.م

340  پ.م

150  پ.م

يونان: آناکسيماندر فرضيه استوانه اي و مجرد بودن زمين در فضا را داد و گفت ستاره ها روي کره کريستالي قرار دارند.

بابل : شواهد نوشته شده اي از دايره البروج و تقسيم آن به 12برج به دست آمد. 

ارسطو اصل حرکات دايروي را در نجوم، به طور رسمي اعلام کرد.

بطلميوس دستگاه محاسباتي خودش را براي محاسبه مکان اجرام سماوي در سماوات توسعه داد. او فهرستي     ستاره اي، شامل بيش از يک هزار ستاره را نوشت.

800

ميلادي

903 ميلادي

970 ميلادي

1021 ميلادي

محمد بن جابر بن سنان البتاني دريافت که خروج از مرکز مسير خورشيد در حال تغيير است. در دانش مدرن اين به معناي حرکت بيضوي زمين به دور خورشيد است.

صوفي رازي نخستين کسي بود که کهکشان آندرومدا و ابر ماژلاني بزرگ را به عنوان اجرام غير ستاره اي ثبت کرد.

ابوالوفا بوزجاني، دانشمند ايراني، سنگ بناي مثلثات را قرار داد که کمک بسياري به محاسبات نجومي کرد.

ابن هيثم براي نخستين بار رياضيات نجومي را با فيزيک به هم آميخت. او پايه گذار علم اپتيک به شمار مي رود.

1259 ميلادي

1582 ميلادي

1600 ميلادي

1609 ميلادي

خواجه نصرالدين طوسي رصدخانه مراغه را در ايران بنا نهاد. وي علاوه بر تاليف زيج ايلخاني براي رفع مشکل مدل   سياره اي از روشي به نام جفت طوسي استفاده کرد.

پاپ گريگوري سيزدهم، تقويمش را معرفي کرد که همچنان تقويم ميلادي رسمي جهان است و پس از تقويم جلالي ايراني دقيق ترين تقويم است.

واتيکان: کليساي کاتوليک جوردانو برونو را به دليل اعتقاد به نظريه خورشيد مرکزي در ميدان شهر سوزاند.

ايتاليا: گاليله تلسکوپي براي خود ساخت و رصدهاي تاريخ ساز خود را آغاز کرد. 

1619 ميلادي

1668 ميلادي

1671

ميلادي

1687 ميلادي

آلمان: کپلر قوانين حرکات سياره اي خود را منتشر کرد.

انگلستان: نيوتن نخستين تلسکوپ بازتابي را اختراع کرد.

رصدخانه پاريس، اولين رصدخانه اپتيکي جهان گشايش يافت.

نيوتن کتاب پرينسيپا را منتشر کرد. وي در اين کتاب درباره نظريه گرانش خود نوشت.

1781 ميلادي

1801 ميلادي

1846 ميلادي

1887 ميلادي

فرانسه: شارل مسيه، فهرست اجرام سحابي وار مسيه را منتشر کرد.

ايتاليا: پياتزي نخستين سيارک را به نام سرس کشف کرد. سرس از سال 2006 يک سياره کوتوله شناخته مي شود.

گيل و همکارانش سياره نپتون را کشف کردند.

نخستين تصوير عکاسي ژرف آسمان گرفته شد.