مقالات تخصصي ايثار و شهادت

عنوان : نهضت حسيني و انقلاب اسلامي
موضوعات مقالات :ايثار و شهادت
قيام امام حسين(ع) درمورد مسئلــه محــرم و عــاشــورا توده هاي عظيم ميليوني مــــردم را آن چنـان به حـــركتدر آورد. نهضت ايـــران در دو فصل به مسئله عــاشورا گره خورد يكي در فصل اول نهضت- يعني روزهاي محــرم سال42 ديگــــري فصل آخــــر نهضت يعني محـــرم ســـال 57 بود اين عـــامــل فـوق العاده مـؤثـــري در پيروزي نهضت بود.

بسم الله الرحمن الرحيم
بيانات مقام معظم رهبري،حديث ولايت جلد دوم
پشتوانه پيروزي نهضت ما، توجه به قيام امام حسين(ع) بود
درمورد مسئلــه محــرم و عــاشــورا بـايد بگويم كه روح نهضت ما و جهت گيري كلي و پشتوانه پيـــروزي آن همين تــوجه به حضرت ابي عبـدالله (ع) و مسائـــل مربــوط بــه عــاشـورا بـــود. شايــد بــراي بعضي هــا اين مسئله به قــدري ثقـيل به نظر برسد، ليكن واقعيت همين است. هيـچ فكــري حتي اگـــــر ايمـــان عميقي هـــم همــراه آن بـــاشد، نمي توانست توده هاي عظيم ميليوني مــــردم رد آن چنـان حـــركت بدهد كـــه در آن چنان حركت بدهد كه در راه انجام آن چه احساس تكليف مي كردند، در انــواع فــداكـــاري ذره اي ترديــد نداشته باشد.

تفكــــري كـــه به فكـــر جدايي اين حلقـــه پيوند بـــود
در آن روزهايي كه مسائل اسلامي با ديدهاي نو مطرح مي شود و جاذبه هاي خوبي هم داشت و براي كساني كه با دين و اسلام سر و كار زيادي نداشتند، موضوع مباركي هم بود و گرايش هاي نو در تفكـــر اسلامي چيزي بدي نبود، بلكــه بــراي عالم اسلام و به خصوص قشر جوان ذخيره محسوب مي شد، يك گرايش شبه روشنفكـري به وجود آمـد كه ما بياييم مسائل ايماني و اعتقادي اسلام را از مسائـل عاطفي و احساسي - از جمله مسائل مـربوط به عاشورا و روضه خواني هــا و گــريه- جدا كنيد شـــايد بسياري در آن روزهـــا بـــودند كـه با توجه به اين كه در ماجراي ذكر عاشورا وروايت فداكاري ابا عبدالله چيزهايي وارد شده بود و احياناً به شكل هاي تحريف آميزي بيان مي شد، اين حرف برايشان مطلوب و شيرين بود و اين گرايش رشدي كرد، ليكن در صحنه عمل، مــــا به وضوح ديديم كــه تا وقتي اين مسئله از طرف امام بزرگوارمان به صورت رسمي و علني و در چهـــارچوب قضايــاي عــاشورا مطرح نشد، هيچ كار جدي و واقعي انجام نگرفت.

نهضت ايـــران در دو فصل به مسئله عــاشورا گره خورد
امــام (ره) در دوفصل مسئلــه نهضت را بـــه مسئله عـــاشـــورا گـــره زدند، يكي در فصل اول نهضت- يعني روزهاي محــرم سال42 – كــه تريبون بيــان مسائل نهضت حسينيه هــا و مجالس و روضه خواني و هيئت سينه زني و روضه ي روضه خوان ها و ذكر مصيبت گويندگان مذهبي شد و ديگــــري فصل آخــــر نهضت يعني محـــرم ســـال 57 بود كه امـــام (ره) اعلام فرمودند:
(( ماه محرم گرامي و بزرگ داشته بشود و مردم مجالس به پا كنند.)) ايشان عنــوان اين مــاه را مـــاه پيروزي خون بر شمشيــرقرار دادند و مجدداً همان طوفان عظيم عمومي و مردمي به وجود آمد، يعني ما براي نهضت كه روح و جهت حسيني داشت با ماجراي ذكر مصيبت حسيني و ياد امــــام حسيــــن(ع) گره خورد.

تدبيرامــــام پــيــونـــد بـا نهضت حســيني
....مــا امـــروز به بركت آن نهضت و حفظ فرهنگ و روحيه آن نهضت در جامعــه خودمان اين نظام را به وجود آورديم. اگر در جامعه ما عشق به امام حسين (ع) و ياد ذكر مصائب و حـوادث عاشورا معمول و رايج نبود، معلوم نبود كه نهضت با اين فاصله زماني . با اين كيفيتي كه پيروز شد به پيروزي نمي رسيد.
اين عـــامــل فـوق العاده مـؤثـــري در پيروزي نهضت بود. امــام بزرگـوار ما را همان هدفي كه حسين بن علي (ع) قيام كرده بودند، از اين عامل حداكثر استفاده را كردند.
امام (ره) با ظرافت، آن تصور غلط روشنفكر مابانه قبل از پيروزي انقلاب را كه در برهه اي از زمـــان رايج بود، از بين بردند. ايشــان جهت گيري سياسي مترقي انقلابي را با جهت گيري عاطفي در قضيه ي عاشورا پيوند و گره زدند و روضه خواني و ذكر مصيبت را احيا كردند و فهماندند كه اين يك كار زائد و تجملاتي قديمي و منسوخ درجامعه ما نيست.

نتايـــج محــــرم را در زنـــدگي خـــود ميبينيم
ما در آستـــانه محرم انقلاب و محرم امام حسين (ع) كــه يكي از محصولات آن نهضت، نظام جمهوري اسلامي است، قرار داريم. محرم دوان انقلاب با محــرم هاي قبل از انقلاب و دوران عمر ما و قبل از ما متفاوت است. اين محرم ها، محرم هايي است كه در آن معنا و روح جهت گيري واضح و محسوس است. ما نتايج محــرم را در زندگي خود ميبينيم، حكومت و حاكميت
و اعلاي كلمه اسلام و ايجاد اميد به بركت اسلام در دل مستضعفان عالم آثار محرم است.


وظيـــفــه مـــا در قبـــال محـــرم و انقلاب
....حادثه را از پيرايه هاي مضر خالي كنيد ....بعضي از پيرايه هادروغند و بعضي از نقل هـا خلاف مي باشند، وقتي آن چه كـــه در بعضي ازكتــاب ها نوشته شده است، مناسب شأن و لايق مفهوم و معناي نهضت حسيني نيست، اين ها را بايد شناخت و جدا كرد. پرتپش و قدرتمند حادثه را حفظ كنيم. امــروز اين حادثه پشتوانه يك نهضت است.
اگـــر امـــروز به مــــا بگويند ريشـــه ي اين نهضتي كــــه بـــه وجود آورده ايد، كجـــاست؟؟
مــا مي گوييم ريشــــه اش پيـــامبــــر(ص) و امـيـــرالمـــؤمنين (ع) و امــــام حسين (ع) است. پس ايــن حــــادثـــه پشتـــوانـــه اين نهضت است.
اگر ما ندانسته و بي توجه و از روي سهل انگاري حادثه را با چيزهاييكه جزو آن نيست مشوب كرديم،بـــه آن حادثـــه و نيز به انقلابي كــــه نــــاشي ازآن است خدمت نكرديم.

تـــوقع و انتظــار را در كنـــار وظايـف قبـــول كنـيـــم
اين نظام مردمي به معناي تأثير نه فقط اراده بلكه عمل آماده مردم در اقامه اين نظام و بپا داشتن آن است. مردم بايــــد كمك كنند، البته زمــــام اداره ي كشوردست مسئول اجـرايي است، اما اگر كمك و حمـــايت و همكــاري و محبت و صبر مردم و منطقي نگريستن به قضايا از سوي آن ها وجود نداشته باشد، هيچ دست معجزه گريقادر به هيچ كار نيست.....
بايد در اين دوره و فصل جديد كه اميد هاي زيادي هم نسبت به آن وجود دارد و مي بايست آن اميد ها و انتظارات برآورده شوند، مردم به وظايف اساسي شان تذكر و توجه داده شوند.